hiçbir evli erkeğin evliliği tavsiye etmemesi

"ayrılın da samimiyetinize inanalım" diyerek geçiştirebilirsiniz. insanların "evliliği tavsiye ediyor musun" diye sorular sorması da yanlış. ben sevdiğim insanla hayatımı birleştireceksem bundan 3. kişiye ne yani.

'*'tanım: kulak asılmaması gereken önerilerdir'*'.

(bkz: elâlemin önerilerine göre yaşamını biçimlendirmek)

ben evliyim ve evliliği şiddetle tavsiye ediyorum!

çiftlerin evlendiklerinde gerek ailelerin zoruyla yaptıkları masraflar,gerek gösteriş amaçlı alınan eşyalardan dolayı arada bulunan maddi kaygının ortaya çıkması nedeniyle birbirlerine sevgiden çok stres-kaygı vermelerinden dolayı kimse evliliği tavsiye etmez.
ama eğer mantıklı şekilde masraf yaparsanız hiçbir maddi kaygı sevginizin önüne geçemez diye düşünüyorum, evlilik biraz zordur biraz farklı. ama gerçekten sevdiğiniz tanıdığınız insanla hayatlarınızı birleştirdiğinizde, evliliği herkese tavsiye edebilirsiniz bence.

Evlilik iyidir. Hele çocuk tadından yenmezz

Ben bu konuda istisnayimdir. 29 yasina kadar savruk bir hayatim vardi. Nerede sabah orada aksam misali. Ankara'nin butun barlarindan tur pavyonlarina kadar gezmedigim mekan kalmamistir. Bi zaman geldi kendi kendime sordum. Olm sen nasil bir insansin, ne zamana kadar boyle yasayacaksin. Tabi yasamak denirse buna. Annem de cok uzuluyordu halime. Ana yuregi tabi. Hangi ana ister oglunun ipsiz sapsiz eli seyinde ortalarda dolanmasini. Birgun beni bir dugune goturdu. Tipik anne taktigi iste. Gittik oturduk bir koseye. Etrafi kesiyorum. Bi kiz gordum. Anne dedim bu kiz kim. Neyse konustuk 10 dakika falan. Dugun bitti eve gittik. Ben normal hayatima dondum. 1 hafta sonra annem begendigim kizin ailesine haber gondermis. Tanissinlar hesabi. Tanistik. 3 ay nisanli kaldik. Dugun dernek derken oldu sana 17 sene. Bu 17 sene icinde kari koca kendi yaginda kavrularak borc harc basimizi sokacak yuvamizi aldik. Iyi kotu corbamiz kayniyor. En onemlisi Iki tane aslan gibi ogullarimiz oldu. Birlikte agladik birlikte gulduk. Kapimizi kapattiktan sonra iceride kim kaliyor disari kim, bunun bilincinde olduk. Elime belime dilime de sahip cikarak Acisiyla tatlisiyla bugunlere geldik. Bazen bana soruyorlar. Nasil memnun musun hayatindan. Hep diyorum keske karimla 20 li yaslarimin basinda tanissaydim. Onunla beraber buyuseydim. Neyse artik. Bir dahaki omrumde yine hatunu bulur daha once alirim. Evet alirim.

evli değilim ama evli olmayı isterim bana göre yerinin yurdunun belli olması ve gittiğinde huzur bulacağın bir yerin olduğunu bilmek en büyük mutluluk kaynağın olacaktır. tabi o huzuru verebiliyorsan. evlilik güzeldir be, hoştur.

Özgürlüğü bitirdiği için verilen tavsiyedir. Mantıklı gibi dursa da boşanan erkeğin yeni sevgili aramasıyla paradoksa dönüşür.

evlenin beyler, sevdiğiniz kızla.

Evli değilim ama evlilik kurumun içinin boşaldığını düşünüyorum tamamen. Bana göre tek amacı var artık, çocuk yapmak. Onun dışında bir albenisi kalmadı eskisi gibi. Bir şeyler paylaşmak, aynı evin çatısı altında yıllarca yaşamak zamane insanının istediği şeyler değil artık. Haksız da sayılmazlar. İnsanlar öyle bir hale geldi ki, kime güvenip böyle bir yola girecekler? Toplum olarak güven duygumuzu kaybettik tamamı ile. İşin ekonomik boyutunu zaten söylemiyorum. Hal böyleyken kimsenin aklından geçmiyor zaten evlilik. O yüzden evli insanların tavsiye edip etmemesi pek de enterese etmiyor bekar kitleyi.