Çok yakınlarımda çok yakın zamanlarda evlenmiş pek çok arkadaşım var. Tek söyledikleri şey şu: sakın yapma.

Bunların arasında çok severek evlenenler var.
Onlar bile yok abi ne aşkı Allahını seversen moduna birinci ay geçiyorlar.

Kadın erkek fark etmeksizin diyebilirim ki çiftler kendilerine hayatı kolaylaştırmak yerine zindan olmayı seçiyorlar. Kimse anlayışlı değil. Maddi kaygılar buna bağlı gösteriş merakı insanı yani ilişkileri bitiriyor.

Yok efendim şu mobilya, yok efendim şu yüzük, yok efendim şöyle düğün, yok efendim bu Gelinlik.

Hepsini görünce kesinlikle evlenmeme kararı almış bulunmaktayım. İnsan mutlu olmak ve hayatı kolay kılmak için evlenir. Görüyorum ki mutlu ve kolay hayat yaşayan çift sayısı %5 civarı. Kısaca bu feryatlardan ders almak gerek.
Doğru insanla evlenmemiştir.
Aklını kafasının içinde değil de başka yerde taşırsa olacağı budur yani. Genelleme yapmayın.

Kadınlarda tavsiye etmiyor. Evlilikten beklentinizin ne olduğuna göre değişen bir durum.
sorumluluğun ağır geldiği bencil tiplerin argümanıdır. Bütün hayatını uçkuruna ve lüks yaşama çabasına endekslemiştir.
"evlenip napacan olm. gez dolaş hayatını yaşa."
hiçbir evli kadının da evliliği tavsiye etmemesi ile aynı paralelde olan durumdur.
evlenene kadar götünü yırtan, ay evde kalmayayım diyen kadın ile, biri çoraplarımı yıkasın diyen erkek kişinin umduklarını bulamamaları neticesinde etrafındaki kişilere dediğimi yap yaptığımı yapma telkinidir.

işin enteresan tarafı evlendikten sonra bir haftalık balayı tatilinden dönen iş arkadaşımdan 'ya evlenmeyin çok sıkıcıııığ' cümlesini duymaktır. ne ara sıkıldın bacım? ne bekliyordun da bir haftada bulamadığına kanaat getirdin?

*edit: anlatım bozukluğu
(bkz: hiçbir evli kadının evliliği tavsiye etmemesi) diyerek olayan feminizm katmak istiyorum (bkz: swh)

hiçbir evli erkeğin evliliği tavsiye etmemesi