hiç gelmeyecek birisini beklemek

Puhahahahahahahahha

İnanılmaz mantıklı.

Bu başlık altında hachiko'yu yad edelim...

öleceğini bildiğin halde yaşamaya çalışmak.

Sırtınızdaki yükleri bırakın artik. Hafifleyin. Hic gelmeyecek birini aklınızda taşımaya devam ederek kime neyi ispatliyorsunuz?
O bundan asla haberdar olmayacak. O bundan haberdar olsa da asla siklemeyecek. Çünkü o "hiç gelmeyecek kişi"
Ayni özeni, hic gitmeyecek insanlara gösterin, onları el üstünde tutun, sırtınızın kamburu olsalar bile asla pişmanlık duymayın.
Koskoca evrendeki küçücük bir dünyada karıncadan farksız yaratıklar olarak bazı şeylere çok fazla anlam yüklüyoruz. O sebeple (bkz: kahrolsun bağzı şeyler)

Not: hiç gelmeyecek kişiden kastım, gelmeme sebebi ölüm olan insanlar değildir. Kendi iradesiyle gelmeyenlerden bahsediyorum.

Edit: yazım

gelmeyeceğini bile bile gözlerini ufuklardan ayıramamak, yavaş yavaş tükenmek, yüzde bir ihtimalin yüzde doksan dokuzdan büyük olması, bile bile kendine işkence çektirmek, dinmiş yarayı açıp tekrar kanatmak, iz bırakanların unutulmama hadisesi, çok sevmek...

Belki de Beklemeye doğal bir eğilimi olan kişilerin, gelmeyecek birini rastlantısal olmayarak seçmesi eylemidir.
Nesne bahanedir bu kişiler için. Dertleri, beklemenin kendisiyle olabilir.

Zaman zaman hdd'nin içinde kaç yüz klasörün ardına sakladığım sığınağıma giderim. Birkaç resim karesinde donmuş surat ifadeni çözmeye çalışırım. Ben senin yüzüne baka baka yüzündeki benleri gözünün sağ yanındaki yara izini ezberledim. Ellerine baktım ellerimde gördüm ellerini. Kağıdı kalemi aldım seni çizmeyi öğrendim. Rüyamda gördüm uyandım çizdim. Haftasonu olduğu halde kahvaltıya gelirsin diye yemekhane önünde bekledim. Yemekhane merdivenlerinde görmediğim seni kağıdımda gördüm. Kendimden korktum seni yasakladım. Sen gelmeyecektin ama ben yine bekledim. Hala bekliyorum. Gizli gizli içten içe özleyerek. Sen geleceğini söylemedin ben yine de bekledim.

hiç gelmeyeceğini bilse yine bekler miydi

(bkz: kusulası romantiklikler)

bu konudan yanan biri olarak tekrar entry yazan ben diyorum ki;

bekledikten sonra gelenler size acı çektirirse sakın onları affetmeyin. onlar tez zamanda gidicidir.

hüzüne gark eder insanı.

Birini kaybettiğin yerde bekleyeceksin diye bir yazı görmüştüm sinema afişinde. Kısmen katılıyorum

Gelmeyeceğini bile bile umut etme durumu. Umut çok garip bir şey, insanı olduğundan daha aptal etmeye yetiyor.

belki de siz yanlış yerde bekliyorsunuzdur veya yanlış kişisinizdir diye düşünülmesi gereken durum.

gelme ihtimalinin düşük olduğu kişilerin gelmesini istemek, ummak ve hayallerine tutunarak yaşamak. çocuk esirgeme kurumundaki ve sokaktaki çocukların anne babalarının gelmesini. yine huzur evlerindeki anne babaların da çocuklarının gelmelerini beklemesi durumu.

geç gelmesi hiç gelmemesinden iyidir.
umarım gelirsin...

Derdimin yangını sardı gökleri
Bir mahkum kanıyla aktı izlerin
Deniz ölesiye severken seni,
Neden gemileri yaktı gözlerin,
Yıkıldı yolunu bekleyen şehir,
Şimdi gelsende bir, gelmesen de bir...

(bkz: Nurullah Genç)