herkesin kendini dürüst sanması

Bir konu hakkında eleştiri yaparken hep başkalarına dem vuran ve kendini hiç yargılamayan insan tipinin kapıldığı his.

Bazen bu duruma çok rastlıyorum. Masada bir mevzu var ve herkes eleştiriyor. O zaman düşünmeden edemiyorum. Ulan ben doğruysam, sen doğruysan, o doğruysa, eğri olan kim? Biz kimi eleştiriyoruz?

son derece haklı bir tespit.

bu duruma paralel olarak, dedikodu yapan insanlar istemsiz bir şekilde, kendi dedikodularının hiç yapılmadığına inanırlar.

(bkz: ben bir yalancıyım ve bence herkes dürüst)
--- spoiler ---
ne yani herkesin dürüst olduğunu söylerken yalan mı söylüyorum??
--- spoiler ---

söylenen yalanların karşılığında çekilen vicdan azabını azaltmak ve yok saymaya çalışmak gayretiyle insanın aklında yer edinen fikir. oysa hepimiz biliyoruz ki hepimizin yalanları var, ama kendisine ama başkasına. kendimizi içten içe bu yalana inandırırken "kendine karşı sen bile dürüst değilsin, başkaları neden olsun?" sorusunu beraberinde getirip mütemadiyen sizi bir güvensizlik ve huzursuzluk kaosuna sürüklemesine de hazır olmanız gerekir.

Defalarca okuduğum ifade. Cidden sanmak mı bu sadece. Şimdi kurt düştü gerçekten. Ben kendimi dürüst sanıyordum demek ki dürüst olmayabilir ve kendini Kandırmaya varan bir zavallılık içinde olabilirim.
(bkz: kişinin kendini sorgulamasına sebep/vesile olan başlıklar )

(bkz: herkesin biraz şey olması) deyip konuyu özet geçebiliriz.

Herkesin bir zaafi vardir.bu sebeple yalan soyledigi, insanlari kandirdigi durumlar vardir.
Bu durumda en acisi insanin ayni zamanda kendisini de kandirmasidir.bu da en tehlikeli olanidir.bir degisik versiyonu " isyerinde en cok kendisinin calistigina inanmak"
Arkadaslar unutmayin " siz olmasaniz da hayatta kapladiginiz boslugu bir baskasi dolduracaktir"