herkes dürüst herkes doğru

İnsanları gözlemlediğim süreç boyunca hep haklı,hep doğru olan ve hep mağdur olduğunu söyleyen bir topluluğuz.bende bunu anlamıyorum !ulan bu kötüler nerede?

Tam da Facebook'ta yaptığım bir paylaşıma uygun açılmış başlık:

Sosyal medyada herkes dertli, herkes masum...
Aldatılmış, kandırılmış, hırpalanmış, örselenmiş...
Herkes sütten çıkmış ak kaşık. Sütte leke var ama hiç kimsede leke yok.
On beş yaşındaki sübyan bile isyan ediyor. Zannedersin ki dünya yıkılmış da altında kalmış.
Ama nedense bu isyanlara, sitemlere, ağıtlara sebep olanlar ortada yok.
Yalancılar, sahtekârlar, namertler, hainler, zalimler sosyal medya kullanmıyor sanırım.

dürüstüm diye bir yanılgıya düştüğüm anda bugünü hiç yalansız geçirdim mi diye kontrol ediyorum ve yalan bulduğum için dürüstüm diyemiyorum. yalnız, bütün sıfatlar gibi, yanında olanlarla izafi düşünmek gerek, isim olarak dürüst değil fakat sıfat olarak dürüstten bahsedersek. o zaman dürüstüm. kendimi kurtarmak için yalan söylemem. genelde söylediğim yalanlar ya yalnız kalabilmek için, ya da birini bir şeyden korumak için.

bir ben mi yanlışım, bir ben mi oğlum ?

Bi biz yanlışız. Serserilik kazanacak.

Hadi bunu başkasına soyledik diyelim esas önemli olan kendimize dürüst olmamız. Dışarıya yalan söylemek çok sorun olmayabilir ama kendimizi kandirmak büyük problemdir.

Üstteki yazarın dediği gibi herkes kendine dürüst olmalı bence. Yani kendi hatalarını kabul etmeyen, doğrucu olduğunu sanan ama kendine yalan söyleyen o kadar insan var ki... Üzücü, çok üzücü.

Maalesef o kadar haklı bir tespit ki. Örnek veriyorum bir olay yaşanıyor sonrasında iki taraftan da dinliyorsun ve ikisi de haklı çıkıyor. Ama hayır birisi çıkarcının teki işte. Göremiyoruz çünkü hepimiz maskelerimizle bütünleştik.