her şeyi bırakıp sahil kasabasına yerleşme isteği

klişe istekler listesinde kitap kafe açmak'tan hemen sonra gelebilecek istektir. 3.sırada da karavanla dünyayı dolaşmak geliyor.

her şehirlinin zaman zaman aklına gelen ama bir türlü gerçeğe dönüşemeyen durumdur.
Daha çok para kazanmak mı yoksa az ile yetinip istediğin hayatı yaşamak mı sorunsalını doğurur. Kişi geçmişe dönüp bakınca, daha fazla kazanılan para ile beraber tüketiminde o oranda arttığını ve hala aynı hayatı yaşıyor olduğunu görür ve harekete geçer. Kimileri bu isteği gerçeğe dönüştürebilmek için blog bile açmıştır. (bkz: bir şeyi çok istersen olur)

başlayacam sınavına da, bekleme sırasına da, trafiğine de, parasına da dediğim anlarda gözümün önünde ama erişilmez duran istektir. emeklilikte belki. kaç sene var emekliliğe? ımm, 45 falan herhalde. az kalmış.

(bkz: adaya yerleşmek)

Hemen hemen yaptım diyebilirim.

Uzun süre istanbul'da yaşadım ve 2ay önce aldığım radikal karar ile memleketime geri döndüm(bkz: denizsiz denizli). Köyüm ise buradan yarım saat uzaklıkta gidip geliyorum.

Kafam rahat 27 yıllık hayatımda belki de en doğru kararı verdim. Bi yerden bi yere gitmem icin 2saat yol çekmeme gerek yok. Bi yeri ararken yardım etmeye çalışan insanlar var sokakta. Mahalle aralarında yürürken kargaşanın sesini duymuyorsun. Yakında toprakla ilgilenir huzur konusunda nirvanaya ulaşabilirim.

tam bir ütopya, ama güzel ütopya.

Normalde emekli amcalarin-teyzelerin hayalidir ama bu 21yaşımda bende bunu hayal ediyorum