Hayatın Kaynağı ayn Rand'ın objektifizm felsefesini temel aldığı romanı.
Kurgu olarak beni tatmin etti ama karakterlerin doğallıktan uzak olduğunu düşündüren diyaloglar vardı bence ayn Rand'ın felsefesinde de geçtiği üzere çok fazla akıl mantık temelli karakterler ve sürekli satranç ve soğuk savaş. Bende yarattığı algı yüzünden ne yalan söyleyeyim okurken yoruldum.
Duygularına kapılan insanlar, aşırı bireyselleşmiş mantıklı karakterler karşısında resmen harcandılar. Bana çok fazla geldi duygularımızı çıkardığımızda ne kadar insanız?
Toplumların basın yoluyla nasıl speküle edildiği ise çok iyi işlenmiş. Ayn Rand'ın savunma tezi olabilir bu çünkü bireysel tatmin ve çalışmanın toplumu ittiğini, yoksa insanlığın yüksek binalar yapıp gelişmeyeceğini, toplum denilen yapının kolektif şekilde aptallaştığını anlatıyordu bence.
--- spoiler ---
Gail wainand gazetesini örnek verebilirim. Gail karakter olarak koyu bir idealist ve insanları yönetme hırsı ile motive oluyor. Nihayet çok çalışarak bunu başarıyor gazetede yaptırdığı haberlerle insanların hayatı ile kolaylıkla oynuyor, karşısında kimse kalamıyor.
--- spoiler ---
Bireylerin kendilerini başkaları için feda etmeden ve aynısını başkalarından beklemeden kendi amaçları için yaşamaya hakları vardır,
Kimsenin bir başkasının haklarına güç kullanarak tecavüz etmeye ya da güç kullanarak ona kendi fikirlerini empoze etmeye hakkı yoktur.
Ayn Rand'ın düşüncesinden yola çıkarsam hayatının amacı birilerini yönetmek olan gail kimseden yardım almadan bunu yapıyor. Amacını gerçekleştirirken gayet rasyonel davranıyor. Kendini tatmin ediyor bu felsefeye göre yanlış değil. Gail insanları etkisi altına alırken gücünü, parasını, kitleleri kullanıyor bir diğer değişle fikirlerini empoze ediyor. Bir karakterde hem felsefesini hem de anti tezini anlatıyor gerçekten çok iyi.

2 entry daha

hayatın kaynağı