hayatın anlamsız geldiği anlar

Düşünen bir insan için herhangi bir an olabilir. Otobüste giderken, öğlen yemeğinde, yatmadan önce, yürüyüşte hergangi bir anda birden gelir insanınaklına. Ben kimim? Ne yapıyorum? Niye yapıyorum? Akılda onlarca soru dolanır. Hiç birine gerçekten mantıklı cevaplar verilemez. İşte bu olduğunda insan bir hiçliğin ortasında bulur kendini. Bu zamana kadar yaptığı her şeyi düşünür ve kendine sorar: bunu yapmasaydım ne değişirdi? Hiç bir şey. Peki ben doğmasaydım; hiç var olamsaydım dünyanın bundan haberi olur muydu? Muhtemelen hayır. Bir başkası benim yerimi alırdı sadece. Peki ya herhangi birisi önemli birisi hiç olmasaydı dünya bunun farkında olur muyud. Mesela Davinci hiç doğmasaydı insanlar mona lisa'nın eksikliğini çeker miydi? Hayır. Peki hiç herkes hiç kimse olabiliyorsa ben neden biriyim? Önemli sandığım şeyler ne kadar önemli? Bunlara sahip olmayanlar da benim gibi yaşayıp ölüyor. Torunlarımın çocukları bile beni tanımıycakken benim bu kadar çabalamam ne için? Kendi içinizde yaşadığınız bu tür bir diyalogdan sonra hayat anlamsız olur. Kendine bunları unutturmak için bir amaç bulduktan sonra bir sonraki aydınlanma anına kadar hayatın normale döner.

Mesela şu an. Hiçbir anlamı yok

şafak vakitleri

Her an.Ölüp gideceğim ve şu hayatta geriye ölümsüzlüğümü simgeleyecek tek bir anıt bırakamamak beni yoruyor.Her an anlamsız bence

tüm hedefleri üst üste düşündüğün andır.
o gerçek olursa şöyle mutlu olurum, bu gerçek olursa böyle mutlu olurum bla bla bla. eeee ben neden mutlu oluyorum ki? elime ne geçecek ki? sonum ne olacak peki?

avrupanın göbeğinde bir bankta beş kuruş parasız elde dünden kalmış bayat bir poğaça ile sabahın olmasını beklerken içine düştüğüm durum. o an anlıyor işte insan. hayatın ne kadar anlamsız olduğunu. hani hep derler ya, allah kimseyi aç ve açıkta koymasın diye. bunun ne kadar dolu dolu bir dua mı dersin temenni dersin ne dersen işte olduğunu.

Aslında hayat hep aynı anlamsız ve boş
Bu süreçte hayatı anlamlandiranda anlamsizlastiranda insanın kendisi

Ve onun için hayatta anlam ifade eden şeyler ve hiç anlam taşımayan şeyler kişilere göre farklılıklar gösteriyor

Ben ise hala başladığı yerdeyim hiçbir anin anlamalı gelmedi büyük bir zaman diliminde vakit dolduruyoruz

Emeğinin karşılığını alamadığın o an.

Sabah veya gecenin bir yarısı uyandığımda herkesin uyuduğu o sessiz vakitler yataktan doğruluyorum yorganı üzerimden kaldırmadan yarı uzanır yarı oturur bir vaziyette otomatik portakaldaki o çocuk gibi "ya şimdi nolacak ha?" Sorusu aklımda oluyor. Peki şimdi ne olacak?

kendine ve çevrene yabancılaştıktan sonra yaşanabilecek andır.

Birileri için çabalarken onların bu çabalara değmediğini anladığınız an