günlük tutmak

çocukken (ilkokulda filan) düzenli olarak yaptığım eylemdi. o defterlerin atılmadığını biliyorum ama bulamıyorumda.

hep istediğim fakat bir türlü başaramadığım eylem

her insanın başlayıp unuttuğu bir şey sanırım.

bundan sonra yapmaya başlayacağım eylemler bütününde kendisine de yer vermekteyim. ilerleyen zamanlar yaşımı alma durumu mevzusu bahse girerse, açıp, "vay be, ne günlerim olmuş" ya da "evet, bu günlerde kendime fazla yüklenmişim." demek için açıp okuma gayretini yüksek tutmaktayım.
düşünsenize aradan otuz yıl geçmiş ve siz -tozlu yapraklar durumu- açıp okuduğunuzda yer yer hüzün, yer yer de neşe bulacağınız belgeleri elinizde tutmakta olacaksınız.
let's start!

Beynindeki her şeyi somutlaştırmaktır. Her zaman iyi değildir.

önce bir heyecanla yazılır her şey. sonra günler geçtikçe hayatın monotonluğu fark edilir ve yazmaktan vazgeçilir. öyle kendi kendine solar gider.

2018'de yaptığım olaydır. Şuraya bir nüsha örneğini bırakmaktan onur duyarım :))

rukiyegunce.blogspot.com

Hâlâ ara ara yazıyorum ama eski kafa rahatlığını kaybettim artık, araya başka şeyler giriyor.

blog yazmaz (bkz: kişisel blog)

sözlükleri kullanarak yaptığım bir şey

bunu yapmamak hayatımdaki pişmanlıklarımdandır. denemişliğim var ama sürdüremedim, üşendim çünkü ağır geldi nedense.

Günün sonunda okunacak olmasından korkulduğu için zordur.

anlamlı yaşamanın ilk adımı olabilir. Günlük tutarken daha anlamlı hareketler sergiliyordum. Çünkü, kağıt üzerine saçma yazılar yazılınca hemen anlaşılıyor. Böylelikle, saçma davranışları kolaylıkla anlayıp, bunları değiştirme yönünde tavır alabiliyoruz. O nedenle, günlük tutmak faydalı bir alışkanlıktır. Basit gibi görünür, ancak her gün yapmak zor ve sıkıcı gelebilir.