gökyüzü olsaydın eğer

yıldırım ile headshot atmaya çalışırdım

Hep ağlardım

senden bir yıldız alır, hüznün karanlığıyla dolu kalbime koyar, aydınlanmayı beklerdim. hem içimde olurdun, hem nefes aldığım her yerde ..
(ne güzel bir entry bu böyle?)

Atmosferin dışında gezintiye çıkmış bütün meteorlara annelerinin dünyada olduğunu söylerdim

aşağı doğru işerdim, onlar yağmur sanardı

sevdiğimin deniz olmasını isterdim bana uzak olsa bile ufukta bir noktada beraberiz sanılırdı

Kuşlar dostum , uçaklar düşmanım, bulutlar perdem , yağmur sevincim olurdu.

İnsanlığa geri dönmenin yollarını arardım.

İnsan olalim önce

Gökkuşağı olurdum, rengarenk olmayı seviyorum. Hem her yağmur sonrası insanların gönlünü açmak hoşuma giderdi, belki o gökkuşağının sonundaki altın küpü gerçek mi değil mi onu da öğrenme şansım olurdu...

Güvercinlerle dost olmak isterdim.

Yalnız gezen yıldızlara arkadaş olurdum.

Yel olur ağaçları kucaklardım. İsteyene çiçek isteyene sevdicek kokusu götürürdüm. Yuuupyukarı çıkar, yağmur damlalarına eşlik ederdim tek tek, onları toprağa kavuştururdum usulcanak. Toprağın teşekkürünü alır herkese kokusunu dağıtırdım. Rüzgarçiçeklerini çevirirdim.

Tabi arada muziplik yapıp çocukların balonlarını kaçırtırdım, şıkır hanımların şemsiyelerini ters çevirirdim. Uğraştığınız saçlarınızı bozardım hehehehhe.

hep kar yağdırır eğlenirdim.

aklıma;
'görmek istersen denizi, yukarı çevir yüzünü
deniz gibidir gökyüzü'
sözünü getirmiş başlık.

(bkz: yıldız ) olurdum. Bakıldığı zaman küçücük bir ışık parçası ama yakından kocaman bir alev topu. Küçücük kalbime neler sığdırıyorum şu kocaman dünyada. O yüzden milyonlarca yıldızdan biri olurdum..