son dönemde insanlarda gördüğüm ilginç eğilim.
sebebi sosyolojik ya da psikolojik olarak araştırılabilir fakat benim tahminim insanların "söyleyeceğim çok şey var ama üşeniyorum" deme şekli olduğu yönünde. oysa o üç noktaların olduğu yerde genelde nokta olmalıdır. sanırım insanlar cümlenin sonuna nokta koyduklarında söylediklerinin daha az önemseneceğini düşünüyor.
Şu şekilde gerçekleşir: merhaba... iyiyim... benim hiç akülü arabam olmadı...

Ya arkadaşım o cümlenin yüklemi var işte. Üç nokta cümleye duygusallık katmıyor.

Dil bilgisi kurallarına hakim olmayan biri kötüledi :d'*'

üç nokta koymak yerine içinin doldurulması ve lafın tamamlanması tavsiye edilen, yeni yazmaya başlayanlarda bolca bulunan acemilik halidir. sık kullanılması hâlinde en yakın türkçe öğretmenine başvurulmalıdır veya dönüp aynaya bakması ve "ağzımdaki bu baklada neymiş?" diye kendisine sorması tavsiye edilmelidir.
sohbet dili alışkanlığımdır. aslında yapmamam gerek ama devam ediyorum işte. havada kalan sözleri biraz tamamlıyormuş gibi geliyor.

ama diğer yazarların aksine acemilikten kaynaklandığını düşünmüyorum.

gereksiz yere üç nokta kullanmak