okurken beni çok sıkan bir kitap. belki mutlu dönemimde okuduğum için öyle gelmiştir. depresyona girdiğimde tekrar okuyup begenirim kesin
Goethe'nin en meşhur eserlerinden biridir. Aynı zamanda yayınlandığı dönemde bir akım yaratmış, kitabı okuyan bünyelerde çeşitli etkiler bırakmıştır. Kitap her anlamda çok tartışılan, kitabın etkisini kırmak için başka yazarlar tarafından yeni bir eser dahi yazılan bir kitaptır. Severek okumuş, bloğumda bahsetmiştim.

Goethe tarafından yazılan mektuplardan oluşan romandır.
Arkadaşına yazdığı mektuplarda Lotte' ye olan aşkını, hislerini ve karşılık bulamamasının acısını okuyana hissettirir hatta yazıldığı dönemde yaşanan intiharlarda bir artış olmuştur ve kitabın buna etkisi olduğu düşünülür.
Goethe' nin gerçek aşk hikayesi olduğu söylenir.
etkinliğe birkaç gün rötarlı ve bittikten sonra katılmış olsam da hakkında birkaç kelam etmek istediğim kitap.
kitaptan bahsedilirken hep aşk acısı ve ulaşılamayan aşkın neticesinde intihara sürüklenişten bahsedilir. evet, intiharın sebeplerinden birisi, en çok göze batan da budur ama werther'i asıl intihara götüren şey sadece aşk acısı değildir; hayatın ve insanların sıradanlığına, alışagelmişliğine, gereksiz şeylerin kabullenişine karşı hiçbir şey yapamamış olması ve yapamayacak olması da ruhunu yemiş, bitirmiş ve intihara sürüklemiştir.
Okuduktan sonra (bkz: izdiham) dergisi yazarlarından (bkz: alper çeker)in "aşkın gerçek kahramanları yaşayan çilekeşlerdir ama modern düşünce intihar ederek kaçanları kutsar." sözlerini görüp bakış açısı farkına şaşırdığım kitaptır.

genç werther'in acıları