geceye bir söz bırak

yazdığım şiirlerden birinde olan bir iki satırı yazayım. "-bu gece çok güzelsin dediğimde, geceye iltifat ettiğimi hiçbir kadın anlamadı."

renkli duvar
siyah beyaz kadin

dikenli de olsa yürünecek bu yollar.

Gözlerinde buz parçaları izler, sessizlik
Ve sessiz bir sitem olarak, kalkar yıldızları izler
Aşk yok, markaların kalbinde yatan yalnızlık var
Ben yokum, aynada biriken, uzayan yalnızlıklar.. (bkz: sesindeki yalnızlık)

Belki de sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordum

"sesinde aşk var bir ben duyuyorum"

Kör sağıra çok güzelsin demiş.
Edit:imla

Seni sessizken, sadece önemseyenler duyabilir!

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi.

İki insanın uygun kelimeler seçip ve bunları yerinde kullanarak cümleler halinde iletişim kurabilmesi sonsuz maymun teoreminden zor değildir

neden sevilmek için çabalamak rezilce olsun.

Öyleyse gidenin de kalanın da gönlü hoş olsun.

geceye sevdalandım bir rüya yolculuğumda

(bkz: gece gölgenin rahatına bak)

"Dokunamadığım..
Göremediğim..
Dindiremediğim bir acı taşıyor yüreğim.
Biraz yalnızlık, biraz hüzün, biraz çaresizlik…"

sanırım: (bkz: mevlana) söz sahibi.

göğsünü sıkı kapa. rüzgar yiyen yaralar yeniden açılır.
(bkz: umay umay)

Hala uyumadigimdan simdiden yarin icin pismanlik duyuyorum.'*'

Yolun uzunluğu, ulaşılmak istenenin değerine göre ölçülür.

Yapraklar sararıyorsa bunda şikâyet edecek ne var. Bırak düşsünler ve gitsinler. Hatta onların altına sert bir rüzgâr üfle. Üfle de bütün sararmış ve solmuşlar senden daha çabuk uzaklaşsınlar.

biz sadece acımızı seçmekte özgürdük