geceye bir söz bırak

İciyoruz yine bu gece. (bkz: süt)

Sen ellerle demlenirken ben çay içmedim

kendini hatırlamaktır bir anlamda. tutup yakandan sarsmaktır, yapabilecekken yapmadıkların için....

sabah vizem var, mutlu ayrılayım şu günden de...
ayrıca (bkz: gece gölgenin rahatına bak)

Bugun de 8de uyuyamadim. Uzgunum"

Ama sen yine de düşünme kaybolursun...

Keşke gökyüzüne yeterli açıklamalarım olsa. Yok değil elbet, var. Yüksekten korkup, yükseği barındırmış olmak gibi. Bulunduğun noktayı yukarı taşımak değil, tekrar bulunduğun noktaya varmak gibi.

önceye ait olanları bıraktığım yerde bulabilmek için,
kendimi terkedip giderken, dönüp aynaya bakmak ne kadar zormuş.

biz yaşayan ölüler ne için yaşadığını bilmeyenler...

bir fikir, dünyayı değiştirebilir.

"Geçmez dediğin geceni düşün, sonunda sabah olmadı mı?"

Etrafın tozlu kalıntılarında sallanan bir kayık misali durgun bakışların... Dalıyorum her yerinden kaçışı olmayan derinliğe...

devletin dini, adalettir.

" bir yerde küçük insanların büyük gölgeleri varsa, o yerde güneş batıyor demektir ".

yalnızlık diş ağrısı gibidir, acısı gece başlar.

Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi benim?

Sen her su veren ele kolay açan çiçek

Çölde su arasak ütü buluruz , voltran oluştursak kıçı oluruz ☺

Bir gün geleceğim
Alıp şu başımı
Bir gün geleceğim
Belki de haziran
Bulacak naaşımı
Belki de haziran...

insanlığın okulu yoktur.