kendi kendime ayıp ederek sohbetin en koyu yerinde uykuya dalmamla sonuçlanan durum. sohbeti bir şekilde kayıt altına alabilsem gelmiş geçmiş ruh sağlığı en bozuk kişi ben olabilirim sanırım. geçen gün konu halk ekmeğin'*' çıkarttığı poğaçadan açıldı, en son cesur yeni dünya kitabı üzerine konuşuyordum. bir arada frp oyunu için detaylandırma bile yaptım.
öyle bir duruma gelir ki kendi kendine "uzat da çayını doldurayım" derken bulursun kendini.
(bkz: napıyorum lan ben)

uykusuzluk sebebidir. Bir bakmışsın kendini almışsın karşına sohbetin dibine vurmuşsun.
insanın saatlerini yiyendir. bu şekilde sırf yatakta yatarak sabahladığımı bilirim.

gece kendi kendine konuşurken lafın lafı açması