fark edilmemek

fark edilmiyorsan, tam bir hiç kimse olmayı başarabilmişsen, sıradanlığın sıradışılığında kol geziyorsun demektir. fark edilmek için debelenen zavallılar güler geçer tabii ki buna.

behzat ç den hayalet in konuşmasını aklıma getiren başlık.

-oğlum sen neden bana hayalet diyorlar biliyon mu ?
öyle her kaybolan adamı bulduğum için demiyorlar bana
ilk neden bana hayalet dediler biliyor musun sen
kimse beni görmediği için oğlum
insanlar beni görmediği için benimde onları görmediğimi zannediyorlar ama ben görüyorum işte.

Bazen çok üzerken bazen çok işime gelen durumdur. Gülen yüzüme karşılık beklediğim ortamda fark edilmezsem üzülürüm elbette. Ama bulunmak zorunda olduğum bir topluluk var mesela, ben onlar yok gibi davranıyorum onlar da beni fark etmiyor (gibi yapıyorlar bence), çok başarılıyız hiç zorlanmıyoruz. '*'

kalabalık arasında fark edilmeyebilir insan ona her şekilde eyvallah. insanlar arasında kendisinin soyutlandığını düşünen, içine kapanık insanların bulunabileceği durum olsa gerek.

Bedenen fark edilmemek yine çok koymaz ama ruhen fark edilmemek çok üzücü

Akla "yeraltından notlar" isimli eseri getiren başlık. Hemen herkesin bu hadise akabinde tecrübe ettiği "burukluk", bizi bir manada kardeş kılar.

(bkz: elin havada kalması)