fakir ailelerin çocuk yapmaması gerektiği gerçeği

Yaşam şartları kötüleştikce genlerini aktarma ihtimali düştüğü için içgüdüsel olarak daha çok çocuk yapma ihtiyacı duyuyorlar

tanım: tartışmaya çok açık bir öneri.

kendi yorumum şöyle efenim: çocuk yapmamak biraz ağır olur ama bu duruma sınır getirilmesi makul karşılanabilir. çünkü üremekte beslenmek kadar hayati bir şeydir. bu hakkı kimsenin elinden alamazsınız. zaten bir çocuk neyinize yetmiyor anlamıyorum ki.

katıldığım önermedir. Şayet planlı bir biçimde dünyaya bir birey getirilmeye karar veriliyorsa ona gerekli zemini hazır bulundurmanız da gerekiyor. Coğrafya kader olduğu gibi içine doğulan ailenin de kişinin kaderini belirlediği bilinmektedir. İstisnalar olmasına karşılık sosyoekonomik düzeyi düşük olan ailelerin, çocuğunu büyüttüğü çevre yine sosyoekonomik olarak düşük bir çevredir. Burda büyüyen çocuklar %90 risk grubundadır.bu risk Yanlış arkadaş çevresinden tutun, psikolojik problemlere kadar uzayıp gitmektedir. Kısacası hayata her halükarda yenik başlayacak olan çocuklardır. Bu durumdan sıyrılması oldukça zordur. Bunların bilincinde olmayan ebeveynin dünyaya çocuk getirmesi zaten bilinçsizliğini göstermektedir, yanlıştır.

Bu biraz fazlaca özel hayata müdahaledir.
Ama belli ekonomik şartları göz önünde bulundurmaları gerekmektedir. Çocuklar yalnızca manevi değerlerle değil maddi olarak da destekle büyüyor.
Ayrıca (bkz: doğum kontrolü)

Yaparsa hayata -1 den başlayacak çoçuktur.hayat onun için çok zor olacaktır..güzel hayatlara uzaktan bakıp imrenecek ve ailesi üzülmesin diye hep içine atıcaktır.sonra büyüdüğünde eve katkı yapıp destek olmaya çalışacaktır. Zor be çocuğum omuzlarında bu yükle hayata karşı mücadelen, umarım vazgeçmezsin,umarım kötü alışkanlıklar edinmezsin yolun bahtın açık olsun büyük yürekli çocuk.

tartışmaya epey açık bir başlıktır. yalnız ilgim itibariyle şunu söyleyip aradan çekiliyorum "tarihteki en iyi virtüözler sokaktan(getto) gelmektedir."

Düşmez kalkmaz bir Allah diyip buradan uzaklaşıyorum.

acımasızca bir cümle. yorum yapamadım ki

maddiyatı zayıf bir aile 10 çocuğunu da manevi zenginliğiyle doyurabilir, ki önemli olan da budur. asıl sorun zenginlik içinde yüzen, tek bir çocuğunu manevi olarak doyuramayacak zenginlerin çocuk yapmasıdır kanımca.

tartışılır, ama katılıyorum. yapsalar bile bir tane yapmalılar çünkü her çocuk eşit ilgi ve sevgiyle büyümelidir.

Acımasız bir söylem ama maalesef doğru. Hatta amerika'da doğum kontrol'ün yasaklandığı bölgelerde suç oranlarının arttığına dair bir yazı vardı. Çocuk yapmak ilgi, bilgi ve malesef para ister. Bir heves ve sayı olamayacak kadar özveri ister.

Dört kardeşiz, fazla gereksiziz bu dünya için. Yapmayın!

tabi bunu bizim değil ailenin düşünüyor olması gerekirdi...

kaliteli bir eğitim, yoksunluklardan, eksikliklerden uzak yeterli bir hayat sunabilecek miyim ben evladıma diye düşünmez mi bir insan?

öyle net bir yargıya varamazsın. bazı sonradan görme zengin ailelerin çocuklarını görüyoruz, beş para etmez bencil embesiller yetiştiriyorlar. yine aynı şekilde fakir/orta halli oldukları halde çocuklarına saygıyı, doğa sevgisini, insan olmayı öğreten ailelerde de var.

şöyle diyebiliriz, çocuğuna yatırım yapmayacak olanlar çocuk yapmasın.

Rızkını yaratıcı verir deniliyor ancak bu yaratıcı sana beyin de vermiştir. Sen elinden geleni yap gerisini bana bırak demiştir diye biliyorum ben. Yanılıyorsam lütfen uyarın beni. Bu yüzden de asgari ücretli tek maaşlı bir evde 2-3 çocuk yapıp -belki daha fazla- rızkını yaratıcı verir dersen gülerim. Biraz mantıklı düşünün çocuk yaparken.

tek zevkleri bu olduğu için vazgeçmeyecekler

Bu kati yaklaşımı, " insana yakışır biçimde topluma kazandırabileceğin kadar " biçiminde düşünmek daha mantıklı değil mi ..

bu konuda şöyle genel bir kanıya sahibim: kim ne yapacağına kendi karar verir. karar verdiği şeyin de sorumluluğunu almalıdır. sorumluluk derken eğitim, sosyal imkanlar, yaşam kalitesi... buna 3. kişiler (çocuk yapma durumunun 2 kişiyi ilgilendirdiği gerçeği nedeniyle) karar veremez.

Katıldığım gerçektir. Parayla saadet olmuyor konusunu bir geçiniz. Maddi açıdan fakir olan aileler hayatlarını devam ettirmek için sürekli çalışmak zorunda oluyor, anne baba kendine bile zaman ayıramazken çocuğa nasıl zaman ayırabilir? Yine bahsettiğimiz aile tipindeki ebeveynlerin çocuğun ruhsal ve bedensel ihtiyaçlarını karşılayacak bilgi donanımı da olmuyor. Hala büyük bir çoğunluğu bizim zamanımızda ergenlik mi vardı gibi saçma bir düşünce yapısıyla çocuk yetiştiriyor. Her insan güzel bir çocukluk geçirmeyi hak eder bunu sağlayamayacaksanız sırf kendinizi tatmin etmek için bu dünyaya çocuk getirmeyin. Kaldı ki bütün bu yazdıklarım bir yana, şu dönemlerde maddi manevi açıdan çocukla ilgilenebilecek olan aileler bile bu işe kalkışmamalı. Her Allah'ın günü ne kadar kötü bir dünyada olduğumuzdan yakınırken, bu bahsedilen dünyaya emrivaki olarak bir çocuk getirmek en hafif tabiriyle bencillik olur.

(bkz: ideal bir dünyada fakir kimse olmayacağı gerçeği)