fakir ailelerin çocuk yapmaması gerektiği gerçeği

en derin düşüncelerim ve duygularımla katıldığım şey.
bakın fakir bir ailede büyüdüm. ne bir sosyal yaşantım oldu ne adam akıllı bir eğitimim. varsa yoksa hep başkalarının yaşadığı o ufak zevkleri ukte ederek yaşadım.
mesela çocuğunuza verebilecek bir odanız yoksa evet çocuk yapmayın. çünkü her zaman kundakta yatmıyorlar. yeri geliyor genç oluyor, kendilerini keşfetme çağlarında kendilerine ait bir yere ihtiyaçları olabiliyor. ha hem bunu yapmayan hem de banyodan çıkmayan çocuğunu bağırarak uyaranlar var.

eğer ileride sosyal yaşantısını, hobilerini finanse edemeyeceksiniz çocuk yapmayın. insan yetiştiriyorsunuz hayvan değil. yarın bugün belki bir ilişkileri olacak, belki yurt dışına gitmek isteyecekler. belki en azından en güzel çağlarında ufak bir motorsikleti, otomobili olsun isteyecek. yapabilecek misiniz? en önemli, en renkli zamanlarında, istediklerini elde edemedikleri zaman travmalar yaşayacak zamanlarında çocuğunuza her türlü imkanı verebilecek misiniz?

edit: bazı yazar arkadaşlar kendi beceriksizliğinizi bahane etmeyin tarzı şeyler yazmış. pardon da 0 - 20 yaş arası bir insandan şansız bir ailede nasıl performans bekliyorsun?

bunlar belki bir çoğunuzun kulağına çok lüks, gereksiz şeyler gibi geliyor olabilir. ama inanın değiller.
en azından bir oda verebilin çocuklarınıza ki 22 sene kanepede yatmak zorunda kalmasınlar...

tehdit altında kalan canlılar neslin devamı için üreme eğilimine girer. hayvanlarda da görülen içgüdüsel davranış biçimi. kurak geçen yıllarda hayvanlar daha fazla yavru doğuruyorlarmış. sebebi de daha fazla yavru doğurarak hayatta kalan yavru sayısını arttırmak.
ama bu hali bile kulağa saçma geliyor.
sebebi cehalet ve bencilliktir. fakir aileler daha doğmamış çocuğa sorumluluk yükler.
çocuk yapalım da bize baksınlar düşüncesi hakimdir. bu sikik düşünce yüzünden henüz 10 - 12 yaşında çocuklar bağda bostanda, sanayide çalışmak zorunda bırakır. yok cennet annelerin ayakları altındadır yok babaya kalkan eller taş olur. ulan sokayım öyle anne babaya. kendi çıkarları uğruna ekonomik durumunu ölçmeden hunharca korunmadan sevişiyor. kadın doğum kontrolü nedir, nasıldır, çeşitlilikleri hakkında tam bilgiye sahip değil, erkek ise korunmak istemiyor ya da tercih etmiyor.
o çocuk senin sorumluluğunu almak zorunda mı?

Buna katılmıyorum ben ya. Özel ihtiyaçlarından vazgeçerek çocuk büyütebilir insan

amacımız zengin, kolej mezunu paralı üniversitede okutarak büyük miras bırakamamak sa korkumuz evet çocuk yapmamak düşünülebilir, ancak herkesin tüm canlıların rızkına Allah kefildir bu korkuyu yenerek güzel ahlaklı bir nesil yetiştirelim zenginleri çok mu mutlu sanıyorsunuz inanın ağlarsınız fakirin evinde huzurda vardır muhabbette osmanlıyı çobanlar kurdu

maddi bağlamda olduğu kadar duygu fukarası ailelerin de çocuk yapmaması gerektiği olarak katıldığım önermedir. belli standartları, en azından doğru bir aile içi ve dışı eğitimi sağlayamayacakları ve sırf belli bir yaşa geldiğinde her nasıl olursa olsun para kazanıp ailesine bakması için çocuk yapıyorlarsa bence üreme hakları bile ellerinden alınmalı.

iyi, kaliteli, rahat ve mutlu bir hayatın sadece para ile mümkün olabileceğine inanan insan önermesidir,
rızık kavramından yoksun insan için elle tutulabilir bir fikir olabilir ancak ondan öteye gidemez, maddiyat
kapitalizm sana para ile mutlu olabileceğini söyler ama asıl mutsuzluk sebebinin de para olduğunu söylemez
seni paranın köpeği yapar ve onsuz mutsuz olursun, özel bir odası olmayan hobilerine "para" bulamayan insanların
hayvanca yetiştirildiğini dününen sığ mantık, bugün serveti ile çenesini yorduğu zenginlerin içinde bile yüzlercesi
binlercesi, çoğu insanın sahip olduğundan daha az bir imkanla bugünkü konumlarına geldiğini bilmez. herkez çocuğuna iyi bir gelecek vermek ister bunun için onu ahlak, dürüstlük ve merhamet gibi para ile "satın alınamayan" erdemler ile donatırsa bu amacını elde etmiş olacaktır, öğretilerini hayranlıkla dinlediğiniz, düşünceleri akımlar oluşturmuş önderler, alimler, filozoflar aydınlar ne derseniz deyin hangisi parayı amaç edinmiş yada hangisi parası olmayan çocuk yapmasın gibi bir öneride bulunmuş. kitaplarını zevkle okuduğun birşeyler öğrendiğin yazarların hayatlarına bak hangisi safahat içinde yetişmiş, kimse kendi tembelliğini, başarısızlığını imkanlarına bağlamamalı
çünkü hayat aksi örneklerle dolu.

Asla etik değil ama sınırlandırma getirilebilirmiş yani fakir ailelerin 6 7 tane çocuk yapması pek de mantıklı değil..

(bkz: ideal bir dünyada fakir kimse olmayacağı gerçeği)

Katıldığım gerçektir. Parayla saadet olmuyor konusunu bir geçiniz. Maddi açıdan fakir olan aileler hayatlarını devam ettirmek için sürekli çalışmak zorunda oluyor, anne baba kendine bile zaman ayıramazken çocuğa nasıl zaman ayırabilir? Yine bahsettiğimiz aile tipindeki ebeveynlerin çocuğun ruhsal ve bedensel ihtiyaçlarını karşılayacak bilgi donanımı da olmuyor. Hala büyük bir çoğunluğu bizim zamanımızda ergenlik mi vardı gibi saçma bir düşünce yapısıyla çocuk yetiştiriyor. Her insan güzel bir çocukluk geçirmeyi hak eder bunu sağlayamayacaksanız sırf kendinizi tatmin etmek için bu dünyaya çocuk getirmeyin. Kaldı ki bütün bu yazdıklarım bir yana, şu dönemlerde maddi manevi açıdan çocukla ilgilenebilecek olan aileler bile bu işe kalkışmamalı. Her Allah'ın günü ne kadar kötü bir dünyada olduğumuzdan yakınırken, bu bahsedilen dünyaya emrivaki olarak bir çocuk getirmek en hafif tabiriyle bencillik olur.

bu konuda şöyle genel bir kanıya sahibim: kim ne yapacağına kendi karar verir. karar verdiği şeyin de sorumluluğunu almalıdır. sorumluluk derken eğitim, sosyal imkanlar, yaşam kalitesi... buna 3. kişiler (çocuk yapma durumunun 2 kişiyi ilgilendirdiği gerçeği nedeniyle) karar veremez.

Bu kati yaklaşımı, " insana yakışır biçimde topluma kazandırabileceğin kadar " biçiminde düşünmek daha mantıklı değil mi ..

tek zevkleri bu olduğu için vazgeçmeyecekler

Rızkını yaratıcı verir deniliyor ancak bu yaratıcı sana beyin de vermiştir. Sen elinden geleni yap gerisini bana bırak demiştir diye biliyorum ben. Yanılıyorsam lütfen uyarın beni. Bu yüzden de asgari ücretli tek maaşlı bir evde 2-3 çocuk yapıp -belki daha fazla- rızkını yaratıcı verir dersen gülerim. Biraz mantıklı düşünün çocuk yaparken.

öyle net bir yargıya varamazsın. bazı sonradan görme zengin ailelerin çocuklarını görüyoruz, beş para etmez bencil embesiller yetiştiriyorlar. yine aynı şekilde fakir/orta halli oldukları halde çocuklarına saygıyı, doğa sevgisini, insan olmayı öğreten ailelerde de var.

şöyle diyebiliriz, çocuğuna yatırım yapmayacak olanlar çocuk yapmasın.

tabi bunu bizim değil ailenin düşünüyor olması gerekirdi...

kaliteli bir eğitim, yoksunluklardan, eksikliklerden uzak yeterli bir hayat sunabilecek miyim ben evladıma diye düşünmez mi bir insan?

Dört kardeşiz, fazla gereksiziz bu dünya için. Yapmayın!

Acımasız bir söylem ama maalesef doğru. Hatta amerika'da doğum kontrol'ün yasaklandığı bölgelerde suç oranlarının arttığına dair bir yazı vardı. Çocuk yapmak ilgi, bilgi ve malesef para ister. Bir heves ve sayı olamayacak kadar özveri ister.

tartışılır, ama katılıyorum. yapsalar bile bir tane yapmalılar çünkü her çocuk eşit ilgi ve sevgiyle büyümelidir.

maddiyatı zayıf bir aile 10 çocuğunu da manevi zenginliğiyle doyurabilir, ki önemli olan da budur. asıl sorun zenginlik içinde yüzen, tek bir çocuğunu manevi olarak doyuramayacak zenginlerin çocuk yapmasıdır kanımca.

acımasızca bir cümle. yorum yapamadım ki