eski sevgilinin unutulmayan sözleri

(bkz: güzel elbiseleri giyip kuşanacağım. senin önünden geçip, sana bakmayacağım! )

[not: el,kol,omuz sallanacak şekilde yıldız tilbe ritmiyle okuyunuz]

yürüdüğün yollarda beni göreceksin, tanıdığın herkeste beni arayacaksın ve yalnız öleceksin...
'*')

ben 23, o 30 yaşındaydı o dönem ve doğuda çalışıyoruz. yürüyüşe çıkmışız eksi bilmem kaç dereceler. o zaman sinir olduğum ama şu an ise hayatımı yönlendiren ya da yönlendirmesini istediğim söz oldu.

önce saçma sapan ilişkilerden konuşurken konu nasıl oraya geldi bilmem. "sen beni çok sevmiyorsun" dedim.

direk "evet" dedi. "seni değil ben kimseyi çok sevmem"dedi bana. bozuldum tribe girdim.

"bir taraf çok sever klişesi mi ya. bu hikayedeki kurban da ben miyim?" dedim.

gülümsedi. o kadar güzel gülümserdi ki zaten. "kurban demeyelim de öğrenci sensin"

yine öğretmenliği tuttu benim üzerimden diye düşündüm.

"zamanında ben de senin gibiydim ve benim karşıma da hep benim gibiler çıktı. üzüle üzüle, kırıla kırıla şimdiki ben oldum. sen de benim yaşıma geldiğinde benim gibi olacaksın merak etme" dedi.

bu cümle senelerdir aklımdan çıkmaz. o zaman sinir olmuştum kızmıştım. ben senin gibi olmak istemiyorum. hem ben değişmem bu konuda. sen keşke benim gibi olsan bıdı bıdı beynini yemiştim çocuğun.

seneler geçti. 30 a ramak kaldı. onun gibi oldum mu. hala tam olamadım. ama sadece onun gibi insan seçici oldum. herkesi sevmez oldum arkadaşça bile olsa. zor hayatıma alır yalan yok zor da çıkarır biriyim ama tam 30 yaşımda kolay da çıkaran biri olacağım o gibi.

o kadar sakindi ki o gün ki tüm çocukça cümlelerime nazaran. bolca güldü, ayaklarımı vura vura direten hallerime inat, değişeceksin dedi. değişmelisin de zaten dedi hep.

bana hayatımda ailemden bile daha çok şey katan insan oydu sanırım kişiliğim konusunda.

"Çok mutluyduk ne oldu şimdi böyle?"

"senin gibi salak bir kızla sevgili olduğum için hem kendimden hem de senden utanıyorum." demişti. şimdi salak diye aşağıladığı insanın peşinden koşuyor. "tükürdüğünü yalatacağım sana." demişti bir de ondan ayrılırken. hiç zorluk çıkarmadan, beni uğraştırmadan kendi söylediği şeyi benim yapmamı sağladığı için teşekkür ederim.

Bir daha karşıma senin gibisi asla çıkmayacak demişti.
Be .................... madem öyle ne diye ayrılıyorsun salak mısın?

Bana "inşallah kendin gibi biri ile evlenirsin" diyerek beddua ettiğini sanan aslında amin diyerek cevap verdiğim hayır dua gibi son sözdür.

neden elimi bırakmıyorsun?
**'*'.

seni seviyorum'a verilmiş "ben seni seviyorum" karşılığıdır. 70 yaşıma da gelsem hayatım boyunca "seni seviyorum" dediğim insanlardan bekleyeceğim karşılıktır.
bir insana yapılan en kötü şey olabilir bu.

(bkz: seni en yakınındakiyle vuracağım)

hep yanlış anlaşılmalarla geçirdik vaktimizi, umarım birbirimizi anlamaya başladığımızda herşey için geç olmaz... (felsefe desem felsefe değil edebiyat desem o da değil ((bkz: neyin kafası)))

(bkz: Sende beni gören seni bende görmek isterim) beyfendi edebiyatçıydı. Kaç dedikodu grubu "ne demek istedi acaba?" diye düşündü haberi yok. Zaten sonra terk etti. No problem.

sen benim tek inci tanemsin

senden ölene dek ayrılmayacağım

(1 ay sonra ayrıldılar)

sana patatesli yumurta yapıyım mı?

Çok mutlu olacağız.

Babaaaaaaaaaaa bak şimdiiii dmsmdmdndnjd

beni annemden sonra karşılıksız seven tek insan sensin demişti. hem de ayrıldıktan sonra. hala aklıma geldikçe bu sözü ağlarım. oysa onun daha çok üzülmesi gerek. sonuçta bir daha bu kadar çok sevilemeyecek

Sağlıklı insanların sevişmesi lazım canım amaç sağlıklı kalmak bizde daha sık yapalım valla.

(bkz: bizden olmaz)
niye tarihimiz mi geçmiş bizim ? bozuk ürün müyüz biz ?