Belkide beklediği tepkiyi vermek gerek. Toplumun yapısı gereği mutlaka sert bir tepki bekleyecek ailesinden. Önce kızmalılar sonra da gösterebildikleri anlayışı göstermeliler her iki taraf için de zor bir durum. Ama bunun bir tercih değin yönelim olduğunu bilmek gerek .
"Yaradılışından ötürü asla utanç duyma. Seni dışlayanlar, nefret söylemleriyle huzursuz olmanı isteyenler olacak. Onlara kulak asma, güçlü ol."şeklinde bir konuşma olabilir. Yanında olduğunuzu hissederse zaten yaşadığı olumsuzluklarda size gelir içini açar.
Bence önemli olan verilmemesi gereken tepkiyi bilmek. O da: "tedavi ettirelim, duymamış olayım sus, beni çok üzdün" gibi tepkiler vermektir.

--- spoiler ---
senin adına çok üzgünüm. zira, bir eşcinsel olarak yaşamanın en zor olduğu ülkelerden ve toplumlardan birinde doğdun ve yaşıyorsun.
--- spoiler ---

21. yüzyılda, 2017 yılında bunu hâlâ bir seçim sanacak, bir hastalık olmadığını anlayamayacak ve bunu bir acı olarak görüp evladına müsamaha göstermeyecek tiplere aldırma diye de eklerdim '*'
Direkt şiddet veya reddetmeye gidilmemeli bence. Oturulup konuşulmalı. Mantıklı bir açıklaması vardır elbet. Ya da ona mantıklı gelen bir açıklama. Bir psikiyatrik destek ile çözüleceğine inanıyorum. Her şey kafada bitiyor çünkü.
Zor bir durum, bilemedim şimdi. Empati yapmak lazım.
Şimdi kimse duyar kasmasın , benim çocuk gelcek baba ben gay / lezbiyen oldum dicek bende iki elimi parmaklarım tam örtecek şekilde birleştirip Anlıyorum evlat seni buda bir seçim , önemli olan aşk sevgi Emsalinde cümleler kurucam , Allahım sen bana böyle bir acı yaşatma yarabbim.

eşcinsel olduğunu söyleyen evlada verilecek tepki