erken yatıp hayal kurmak

küçücük bir çocukken her gece erken yatırıldığım için sıkıntımı gidermenin çözümü olarak hayal kurmayı bulmuştum. her gece yatağa yattıkça kendi kendime masallar anlatır, üstelik bu masalların başrolü olup o masallardaki hayatı yaşardım. sonunda uykuya daldığımda o hayalleri bazen sürdürebilirdim ve inanılmaz mutlu olurdum. hiç uyanmak istemezdim o yumuşacık rüyalardan.

büyüdükçe hayallerimin kalitesi düştü. ortaokula geldiğimde artık ormanların arasında uçan bir kuş, okyanuslardan yüzen bir balık, iyi olduğu için şirinleri görmeyi başarmış bir çocuk olmaktan çıkmış, hoşlandığım kişinin benimle konuştuğunu, onunla el ele tutuştuğumu, arkadaşlarımla gezdiğimi hayal eden bir ergen olmuştum. lise ve üniversitede ise gelecekteki hayatımın nasıl olacağını hayal etmeye başladım ve o yaratıcı hayal gücüm gün geçtikçe sönmüş, buruşmuş bir balona döndü.

şimdi mi? artık hayal edecek bir şey bulamıyorum.

Uykuyu kaçırır, çünkü zihninizi yorarsınız.

Uykunun gelmesi için zihin sakin/dingin kalmalıdır.

geç yatıp hayal kurmak hemen hemen her gün yaptığım şey. uykum olmadığında hayalin yarısındayken dalıveriyorum :) koyun saymak gibi bir şey işte.

gerçek olmadıkça hayaller sıkan durumdur. hayallerde yaşamak acıtır.

haftada bir yapılan uygulama