İlk başlarda bir boşluğa düşülüyor. Fakat üç gün sürüyor. “Kimler kimler geldi geçti şu kısacık ömrümden ulen, sen de git.” Düşüncesi kafaya girdi mi, bitti.

Kendiliğinden, kavgasız ve gürültüsüz oldu bizimkisi. Doğal seleksiyona kurban gitti ilişkimiz galiba '*'
Aklımın ucundan geçmezdi bir Gün böyle ayrı düşeceğimiz. demek ki ettiği dualar samimi değilmiş. Daha hiç bir şeye şaşırmayacağım gerçekten. Herkes her şeyi yapar. Sonra da sana “çok ayıp ettin” der kenara geçer. Eh Bana da yazıklar olsun, bu kadar sevdim.
İnsanı bir süre ciddi bi şekilde yıpratır.
Sonra mı? Sonrası şöyle sadece en yakın arkadaşla değil bir sevgili ile ailenden biriyle değer verdiğin her kimse onunla bir şekilde -kavga ölüm sessiz bir ayrılık... - Ne derseniz adına ilişiği kesmek bende tam olarak iyi ya da kötü onlarla yaşanmış hatırlardan onu anımsatan en ufak bir şeyden kaçma isteği uyandırıyor.
Mesela onların beni tanımlamak işin kullandığı bir sözcük ya da beraber yemek yiyip çok eğlendiğimiz bi kafe bana hediye ettiği bir eşya sürekli beraber yürüdüğümüz caddeler kavga ettiğimiz oda... Bunların bana hatırlattığı güzel ya da kötü duygulardan sonra o kişilerin yanımda olmayışını görmek ve bunu kabullenmek zorunda kalmak bana bir kere daha okkalı bir tokat olarak geri dönüyor.

karşıdaki insan hak ettiğinde insanı hiç üzmeyen tavırdır.

herifin sınavlarına yardım ettim. benim çalıştırmamla, matematik bölümündeki en zorlu dersler olan; olasılık, istatistik, diferansiyel denklemler derslerini geçti. disipline verildi kopyadan. akabinde 6 ay uzaklaştırma cezası aldı. bu yüzden derslere gelemiyordu. o süreçte, karar geri alınana kadar onun yanında oldum. işimi, gücümü, derslerimi bıraktım. sırf ona moral olsun diye her gün kendisini ziyaret edip, yalnız bırakmadım. 4 senenin sonunda, ben onun telefonlarına cevap vermiyorum diye -ki o zamanlar sağlık yönünden iyi değildim, kendi derdimle uğraşıyordum- benle konuşmayacağını söyledi. ben de hakkım haram zıkkım olsun diyerek kestirip attım kendisini. gayet huzurlu, gayet vicdanı rahat bir hayat yaşıyorum.
23 senelik hayatımda bir kaç kez yaptığım eylem. karşı taraf size mental olarak zarar veriyorsa onun yüzünden üzülmek zorunda değilsiniz. bunu bir kez yapınca sonsuza kadar özgür hissediyorsunuz

en yakın arkadaşla ilişiği kesmek