en sevdiğimiz roman karakteri

(bkz: raskolnikov)
(bkz: jasper jones)
(bkz: selim ışık)

Rüzgarın Gölgesi (bkz: fermin)
Dönüşüm (bkz: Gregor Samsa)

Rodion Romanoviç Raskolnikov

(bkz: harry potter)

Luis
(bkz: Kizila boyali saclar)

(bkz: Selim Işık)
Anlatmadan anlaşılmaya aşık

(bkz: Kırmızı )

Aşk-ı Memnu ~ Bihter :))
Beren Saat'ten sonra Bihter nasıl karakterdi unuttuk hepimiz. Yazık oldu karaktere ve romana.

Nar ağacı setterhan ve ismail

(bkz: oblomov)

(bkz: raskolnikov) (bkz: roman karakterine aşık olmak)
(bkz: hannibal)

Stavrogin, howard roark, alexander supertramp

(bkz: gregor samsa)

(bkz: kürk mantolu madonna) Raif efendi

tek bir tanesini 'en sevdiğim' olarak nitelendiremeyeceğimden, var olmayandır.

bunların hangisini diğerlerinden ayırabilirim ki?

jan valjan - sefiller
nam-ı diğer madlen baba. kozet'in koruyucu meleği, kafamdaki 'iyilik' tasvirinin vücut bulmuş hali. bana göre her haliyle güzel bir 'insan'. günahı, sevabı, hatası.. bir insana ait tüm güzellikleri bu karakterde buluşturmayı başaran victor hugo boşuna büyük bir yazar olarak anılmıyor.

lennie small - fareler ve insanlar
bir john steinbeck şaheserinde tanıştığım dev yürekli güzel insan. çocukluğumdan beri ara ara düşünürüm lennie'yi, acaba 'katil' sıfatı, doğru mu olurdu diye. her seferinde oturmuyor, bir yerlerde bir şeyler 'katilin' başka bir şey olduğunu söylüyor..

raskolnikov - suç ve ceza
dostoyevski. raskolnikov, dünyadaki hiçbir adalet sisteminin insanlık tarihi boyunca başaramadığı şeyi başaran bir karakter. insanlık tarihinde kimse onun kadar ağır cezalandırılmadı ve ceza yargısı hiçbir zaman bu kadar mükemmeliyetle amacına ulaşamadı. ancak ilginç olan; yargılamayı yapanın da sanığın da aynı kişi olması. onunla tanıştıktan bir süre sonra kitap okuduğunuzu unutup, onunla aynı şehirde gezdiğinizi fark edebilirsiniz.

kozet - sefiller
bir başka victor hugo harikası. her fırsatta söylerim, sefiller'deki her karakter, başlı başına bir romandır diye. kozet de bu söylediğimin en güzel ispatlarından biri. başlı başına bir 'masumiyet' imgesi. insana dair 'masum' olarak addedilen ne varsa, ne güzelse; hepsi 'kozet'. kadersiz bir annenin kadersiz kızı, romanı okurken hep beyazlar içinde hayal ettiğim kozet.

fantin - sefiller
bir anne, kızı için ne yapar? veya en fazla ne yapabilir? ne kadar ucube sorular değil mi. ama sanırım fantin, bu sorulara verebileceğiniz tüm cevapları ters köşe edebilecek bir kadın. sefaletin bu kadar vurucu anlatıldığı, ortamların böylesi acımasızca tasvir edildiği başka bir eserde yaşasaydı bile kendi karakterini koruyabilecek kadar güçlü, etkileyici bir kadın. fantin.. altes fantin '*'

ivan denisoviç - sojenitsin
bence bu dünyada yaşayan herkes, sadece bir günlüğüne 'ivan denisoviç' olabilmeli. sadece bir gün bile çok şeyi değiştirebilir.

devam etmeyeyim.. sayamadığım yüzlercesinden de burada özür dilerim.

düzeltme: yazım yanlışı.

Makar Devuşkin - insancıklar

Hikmet Benol

(bkz: holden caulfield)
koş çavdar tarlasında oynarken uçurumdan düşme tehlikesi olan çocukları koru holden.

(bkz: toru watanabe)
seviyorum çünkü tesadüfler bu kadar olur.

(bkz: K.)
gene aynı yazarın gene benzer yapılanmada bir karakteri. roman baştan sonra kırıp geçtiğinde, daha 23'tüm. halen de 23'üm. fakat ne bileyim. unutulmaz. "dünyanın sonu, insanın yüreğinin içinde gelir."

(bkz: gantenbein)
bölünmeyi başarıyla tamamladığı için.

ve aklıma gelmeyen olmuştur elbette.

(bkz: bakır arslan)
(bkz: müptezeller)

(bkz: kibariye) üstüne roman karakteri tanımam. '*''*'