eğitim seviyesi arttıkça kişide azalan şey

cesaret ve idealizm.

eğitim seviyesinin ve bilgeliğin artması insanları çoğu zaman bencilleştirip, edindikleri bilgileri toplum yararına kullanacakları işler ortaya koymalarını engelliyor.

yazarlar nerede yaşıyorlar bilmiyorum ama türkiye için böyle güzel düşünceleriniz varsa ne güzel. türkiye'de eğitim seviyesi artan bireylerde benim gözlemlediğim içinden çıktığı topluma saygı, geleceğe olan umut ve düşünme yetisi dibe vuruyor.

İnanç (her anlamda), tahammül, cehalet, kalabalık..

nescafe içmektir!
eyer çokta eğitimli olursanız, illa ki böyle starbakxs kahvecisinden içmeniz gerekir, hatta sabahları onu içmeden tam böyle uyanamayadabilirsiniz.

geldiği yeri unutması.

toplumdaki zırvalığı görüp içe kapanmak

Mutluluk!!!

Din tüccarları.

Tahammül eşiğiniz

mütevazı olmak.

Cehalettir diyebiliriz.

her şeyi bildiğini sanması ve ego

(bkz: mutluluk)

Girişimcilik

bildikler.

cehalet olmalı, boşuna olmamalı o eğitim.

Boy'*'
(bkz: bir şeyin eksiğini başka bir şey ile doldurmak)

inançsızlık

Azalması gereken şey cehalet ve taassuptur.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün ifadesiyle "Taassup cahilliğe dayanır. Bundan dolayı taassubu olan cahildir. İlim mutlaka cahilliği yener. O hâlde halkı aydınlatmak lazımdır.”

Fakat günümüzde ilmin kaynağı, öğreteni ve öğrenenine bağlı olarak değişiklik göstermektedir.

biraz gülünç gelicek bu mesele üzerine fuzuli;

''Mey biter saki kalır, her renk solar haki kalır. Diploma insanın cehlini alsa da, hamurunda varsa eşeklik baki kalır.”

edit: bende tespit diye aranırken, fuzuliye denk gelmiş oldum, bana da; bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp diyoruz.