eğitim seviyesi arttıkça kişide azalan şey

mütevazı olmak.

egodur. bence azalan tek şey egodur. kişinin eğitim seviyesi arttıkça egosu da artıyorsa, o kişinin bir şey öğrenmediğine hükmedilir. aslında cehalet yazacaktım. ama ülkemizde, sözde okumuş ve bazen akademik unvanı olan tiplerin ettikleri lafları duyunca, eğitimin her zaman cehaleti kaldırmayacağına kanaat getirdim.

Cehalettir diyebiliriz.

Tahammül eşiğiniz

İnanç (her anlamda), tahammül, cehalet, kalabalık..

biraz gülünç gelicek bu mesele üzerine fuzuli;

''Mey biter saki kalır, her renk solar haki kalır. Diploma insanın cehlini alsa da, hamurunda varsa eşeklik baki kalır.”

edit: bende tespit diye aranırken, fuzuliye denk gelmiş oldum, bana da; bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp diyoruz.

bildiğim çok şey var hissi. öğrendikçe cahilliğim artıyomuş gibi hissediyorum.

inançsızlık

Mutluluk!!!

nescafe içmektir!
eyer çokta eğitimli olursanız, illa ki böyle starbakxs kahvecisinden içmeniz gerekir, hatta sabahları onu içmeden tam böyle uyanamayadabilirsiniz.

yazarlar nerede yaşıyorlar bilmiyorum ama türkiye için böyle güzel düşünceleriniz varsa ne güzel. türkiye'de eğitim seviyesi artan bireylerde benim gözlemlediğim içinden çıktığı topluma saygı, geleceğe olan umut ve düşünme yetisi dibe vuruyor.

cesaret ve idealizm.

eğitim seviyesinin ve bilgeliğin artması insanları çoğu zaman bencilleştirip, edindikleri bilgileri toplum yararına kullanacakları işler ortaya koymalarını engelliyor.

toplumdaki zırvalığı görüp içe kapanmak

bildikler.

cehalet olmalı, boşuna olmamalı o eğitim.

Boy'*'
(bkz: bir şeyin eksiğini başka bir şey ile doldurmak)

Azalması gereken şey cehalet ve taassuptur.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün ifadesiyle "Taassup cahilliğe dayanır. Bundan dolayı taassubu olan cahildir. İlim mutlaka cahilliği yener. O hâlde halkı aydınlatmak lazımdır.”

Fakat günümüzde ilmin kaynağı, öğreteni ve öğrenenine bağlı olarak değişiklik göstermektedir.

Dini inanç

her şeyi bildiğini sanması ve ego

(bkz: mutluluk)