düşünmekten uyuyamamak

Sıklıkla ödevlerimi düşünürken içinde bulunduğum durumdur.

Şimdi iki tane ödev gönderdim misler gibi uyurum ama ‘sabah ödev var mıydı, sınav var mıydı?’ Diye uyanırım muhtemelen..

iki yıl önce bu durumdaydım. uyuyamıyordum yahu sabahlara kadar neredeyse.
sonra kendime bir hedef belirledim,
sonra düzenli bir çalışma,
en son da gerçek bir uyku düzeni.
he bir de gerçekten takmamaya başladım insanları.
sonra zaten bir daha yaşamadım bu problemi. bazen elbette ki uyku tutmuyor o zamanlar da fazladan matematik çalışınca uykum geliyor zaten:)

Hayatımın çok büyük bir kısmını anlatırken kullanacağım cümle. Düşünmekten uyuyamamak, uyuyamamaktan aptal gibi geçen bir ömür.
(bkz: insomnia)

(bkz: yatakta kendi kendine düşünürken lafın lafı açması)

ilginç bir durumdur. şöyle ki: hem iyi hem de kötü düşünce bu özelliğe sahip olabiliyor. ikisinin de fazlası zararlı olmalı ki bünye buna tepki veriyor. yarın için çok güzel bir düşünce uyku kaçırıyor, aynı şekilde kötü bir düşünce de uyku kaçırıyor. kafaya takılan ve çözülecek bir meselenin çözümü yatarken aklınıza geldiyse kalkıp çözüp yatın derim yoksa o da uyutmuyor.

düşünceler uykunun dağılmasına sebep olur.