düşün ki o bunu okuyor

Benim ileride herhangi bir x adamıyla evlenmeyeceğimden öyle çok eminim ki. Mesele ne o ne bu ne de şu.

evlilik kurumu ve eril cinsiyete yüklediğim anlam toplumun genel geçer yargılarından o kadar farklı ki, oturup anlatsam
"ruk sahi bu musun sen?!" diye şaşırırsınız.

boşverin.
"bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz
sen kıvrıl ben gideyim, son peygamber kılavuz."

Bul beni bul bul buuul.

Daha fazla kişiyi üzmeden ölmeni istemem, beni kötü bir adam yapar mı?

O geçici dolguyu kaldırıp ince bir demir soktun ya dişimin köküne, hani biraz fazla sokup başımı balyoz yemişçesine ağrıttın ve pardon(!) dedin ya... heh işte o iğne yarın sana da batabilir sevgili diş doktorum. Eline batar belki, bilemem.

Bu kapanış konuşması olsun. Çünki..
istemiyorum anlıyor musun ne senle ne bir başkasıyla ruhsal bir yakınlaşma...
bazı şeyler zihinde büyütüldüğünde pörsümüş kadayıf tatlısı tadı veriyor.
hiçbir mantıklı nedeni yok aslında bu gidişimin. Sen oldukça iyi bir çocuksun. Zeki,akıllı, anlayışlısın.
ama istemiyorum ya. Duygusal bir yakınlık... Her saniye eline bir kelepçe ayağına pranga vurulmuş hissiyatı. Özgürlüğünün kısıtlandığı vehmiyle sana bahşedilmiş koca bir ömrü tüketmek...

istemiyorum.

mutlu olmaya çalış, hayat güzel.

anne, yarına bir kek yap da yiyek.

(bkz: i shall fire the nights)

Şarkı için yeniden teşekkür etmek istedim
Ve diğer her şey için de özür dilerim
#np şimdi ne yapsam

Neden bunu okuyorsun uleynn! :)

mesajlaşma panelide son mesajlaştığım kişilerde nick'inin üzerinin çizik olmadığını görünce sebepsizce mutlu oluyorum. yok ben kesin aşık oldum.
sana... aşık oldum.

bir de kusura bakma kuzucuğum ama mülakat sonuçları açıklanıncaya kadar bu suskunluğumu sürdüreceğim. halimi biraz anlasana. o kadar tırt bir yerdeyim ki. sen olsan böyle bir durumda bir başkasına söz verir, umutlandırır mıydın onu?

ya mülakatta yeterli puan alamazsam?.. ya yeniden kpss'ye çalışmak zorunda kalırsam..

off...

Çok soğukkanlılıkla karşılayıp, hayatında hiç var olmamamışım gibi yazdıklarımı her yerden birer birer silmeye başladım. Bu kadar çabuk toparlanmanı beklemiyordum dedi. İkimizde inançlı insanlarız ve yarın karşımıza birileri çıkabilir. Ne yapıyorsam seni düşündüğüm için dedim. Kendimi de düşünmek zorundaydım.

Saplanıp kalma bana. Unutamayız birbirimizi. Kendini yiyip bitirme. Önüne bak. Daha 20’li yaşlarındasın. Çok güzel zamanların olacak. Çok mutlu olacaksın. Kötü ayrılmamamız seni üzdü sadece. Ben de mutlu olacağım ve çabalıyorum. Hayat benim için üzülmeye değmez.

Her şey için teşekkür ederim. Beni geliştirdin gelişmemi sağladın. Beni daha iyi bir insan yaptın. Her şey çoktan bitmesine rağmen ben bazı şeyleri hala devam ettirmeye çalıştım. Ama bu ne kadar doğruydu bilmiyorum. Yanlış bsy mıydı onu da bilmiyorum. Ama bu şekilde artık gitmeyeceğini biliyorum. Bizim hikayemizde buraya kadarmış... Her hikaye mutlu sonla bitmiyor ama ztn bizim hikayemizde bitmedi sadece farklı hikayelerin karakterleri olduk artık. Artık benim de gidip kendi hikayemi yazmamın zamanı geldi. İkimizin hayatında da hep gzl insanlar olur umarım. Kendine iyi bak eski yol arkadaşım.

hala canımı acıtıyorsun, bilmiyorum bu hesabımı biliyordun belki de okuyorsun diye yazmaya bile korkuyorum lakin, hala canımı çok acıtıyorsun. bilerek kırdığın kalbin tamiri olmuyormuş, umarım telefonuna kaydettiğin phoenix isminin hakkını bir gün verir.

(bkz: kimsin sen)
(bkz: çık dışarı çık)

sen bana dünkü olaydan dolayı kızgın mısın demiştin. ben içime atıp yok be oğlum, unuttum gitti demiştim. hâlbuki öyle değildi. seni öldüresiye kızgındım. fakat bir şey diyemedim. duygusallığım tutmuştu bir kere. bırak, üzülmesin çocuk dedi. ben de bıraktım...

çayım bitti, kalkmaya üşeniyorum. çaydanlığın altını yakıp iki dakika sonra da bana çay getirir misin?

bam!

Hava hareket edersen soğuk, etmezsen sıcak havası; bembeyaz bulutları çekmiş üzerine gökyüzü. Yapraklar yerlerinden memnun, bir yerlere gitmek istermiş gibi çırpınışları yok bugün. Bense tüm yaprakların aksine kıpır kıpırım.
Böyle havaları severim, biliyorsun. Böyle havalarda açık alanda kalabalık, bol reçelli ve bol sohbetli kahvaltıları da çok severim, bunu da biliyorsun. Sakin, reçelsiz ama senli ve bol susamlı kahvaltıları da severim, bu da bir seçenek.
Seni tanıyorsam bugün kahvaltı günümüz olacak, bunu da ben biliyorum. O yüzden tek lokma atmadım ağzıma, bir yudum su bile yol almadı mideme doğru. 8'de uyandım doğrusu. açlığa dayanamam, hep güldürür seni 'yaşam mücadelesi' verir gibi yiyecek bir şeyler aramam. Ne yalan söyleyeyim bu saate kadar uyan diye bekledim, uyan yoksa açlıktan seni yiyeceğim!'*''*'

11.31 editi: uyandı, ilk cümlesi "günaydın, kahvaltı yapmamışsındır inşallah?" oldu. Hesabımdan da haberi yok olm, acabaaaa, ay tövbe de, dur bak bi' gerildim çekil çekil hshdajjshshs

Ne olursun senden soğumama ve belki de nefret etmeme olanak tanıma, izin verme. Tüm problemlerde yaptığım gibi açık açık söyledim sana; senli hayallerim var. Eğer bu hayalleri sen de istiyorsan kal, bunlar sana deli saçması geliyorsa dön arkana yoluna bak. Tüm ikazlarıma rağmen şikayetçi olduğumuz bariz bir çemberin içerisinde döndürüp duruyorsun bizi. İnan çok yoruldum. Ben merkeziyetçi zihniyetinden, empati yoksunluğundan, arsızlığından bıktım. Şaşırarak izliyorum kendimi nasıl hâlâ sabrediyorum diyerek. Acabalar kovalıyor, ben kaçıyorum. Külçe külçe sorular sırtlanıyorum. Ne zaman patlayıp saçılacağım ortaya merak ediyorum.
Bak bu da son ihtarım; kendine bir iyilik yap ve lütfen beni daha fazla üzme.

Artık arkadaş olmadığımızı bildiğim halde deli gibi özlediğim bir tanıdığım var. Onunla sohbet etmeyi, gülmeyi, konuşmayı, paylaşılabilecek her şeyi paylaşmayı öyle çok özledim ki! Geçen gün evde bulduğum bir hafıza kartından bir fotoğrafımız çıktı. hazırlıksızdım, saniyelik gördüğümde bile içim boşluğa düşecek kadar hazırlıksızdım. Biraz daha kurcaladığımda bir mesajlaşmamızın ekran görüntüsünü buldum. Bana iyi geceler diledikten yarım saat kadar sonra yazmış tekrar, düşüncelerimi yanlış buluyor olmasına rağmen beni en çok bu yüzden sevdiğini yazmış. Politik konulardaki fikir ayrılığımız tüm çabalarına rağmen benim isteğim doğrultusunda yol ayrılığına götürmüştü bizi. Özür dilemek için aramak istedim, sesimizi duysak çözülürdü kalbimiz. Numarasını silmişim. Sosyal mecralardan da hoşlanmadığı için hesabı olmazdı genelde. Arada sırada canı isterse açardı hesaplarını. Belli ki canı istemiyor yine, beni kırmayıp açtığı instagram hesabına bile kapatmış. Kapatır tabi insan, bir sene boyunca eşekliğini fark etmez ise karşıdaki, kapatır; ben de kapatırdım.
Şimdi ne çok isterdim sana diyebilmeyi diyeceklerimi. İçimde kalacak, bu sıkıntı beni yaşatmaz içimde kalırsa. İtiraf ediyorum buradan o vakit, okuyamazsın ama ben fısıldadım bir kez sözlüğe, uzayda yeri var artık söylediklerimin ve duyduğum pişmanlığın.

Pişmanım.
Pişman olacağımı inan bilmiyordum.
Çoktan pişman olduğumdansa fotoğrafımızı görünce haberdar oldum.
"Sıkıntını, sorununu saklama; kalbim hisseder" derdin.
Umarım bunu da hissedersin, seni özledim.