selam, ne haber. ben geldim!
aradan sekiz gün geçmiş, merak etme, unutmadım. sadece buraya bir şeyler karalamak istemedim. n'asılsın? neredesin? mesela şu an ne yapıyorsun? kimlesin mesela? bir şeyler mi içiyorsun, bir şeyler mi okuyorsun yoksa her ikisini de aynı anda mı yapıyorsun? kusuruma bakma, okuduğunu düşünerek yazıyorum. yersizimdir biraz, biraz da sensiz. anla halimi, bunları bağışla.
bu aralar mustafa akar diye bir şairin şiirlerini okumaya başladım. senden biraz daha güzeller. kusura bakma, hakkının hakkını hakkıya vermez isek, hakkı bizi hak'ka şikayet eder, ben de bundan biraz çekinirim.
yorgunum, her zamanki gibi. dünyaya baktıkça ölüm geliyor aklıma. n'asıl yenerim bu durumu, bir şeyler söylesen ya!
"bak, ölüm dediğin, hayatın nihai olayı. o zamana kadar güzel yaşamalı; sevmeli, sevilmeli ve sevişmeli" desen ya!
kaçtıkça kurtulamadığım olaylar durumu, her yanımı esir alıyor. baktıkça doyamadığım sen, önüme dahi gelmiyorsun. sesini unutuyorum, yağmur yağıyor tek ıslanıyorum, güneş açıyor lanet ediyorum, gece geliyor sana methiyeler diziyorum. duysan ya!
dünyaya alışamamış yürüyüşüm, fabrikası yanmış bir adamın sigara içişi gibi sigara içişim, bir şeyler anlatmak için çokça kullandığım ellerim, durmadan atan kalbimi, gelsen de durdursan ya!
bir şeyler öğrenmek için canhıraş çabalayışım, dünyaya boş bakışım, insanlara yardım isteğim, beşerlere bakışım, gelsen de görsen ya!
bak, buradayım, bak: tam arkanda. kollarını açıp koşsan ya!
bak, buradayım, bak: tam arkanda. duysan ya!
bak, buradayım, bak: görsen ya!

edit: farklı yerden bakıyorum artık hayata, sadece yazma hevesim geldiği zaman sana yazıyorum. bir bakıma seni kullanıyorum. öyle işte.
zaman geçiyor, dere yatağından hızla akarcasına lakin ben kalıyorum; dere yatağı tıkanmış da biriken sular baskınlara yol açıyor gibi. haklısın dere yatağına ev yapan benim, haklısın evlerim enkaza dönüştü, haklısın ev de benim, evde benim.
çeşitli uğraşlar ediniyorum kendime ama sakın ola ki yanlış anlama, seni unutmuyorum aynı zamanda. ölüm var diyorum, her şeyi alıp götürecek mutlak güç. aramızda kalsın kadın, ben korkuyorum.
anti-depresanlar kullanıyorum, inanır mısın her şeyime engel oluyorlar, yaşamama, zamana. artık umudum kalmıyor buğday saplarından, artık sevemiyorum kedileri, kadınlara bakamıyorum artık, çocuklara hoş diyemiyorum, çiçekleri koklamıyorum ne zamandan beri, evden çıkmıyorum, muhabbetlere katılmıyorum, zorla kitap okuyorum, çabuk sinerleniyorum, az seviyorum.
aklımdan çıkar mısın artık, bunu ben istiyorum. zor kullanmıyorum, incirisin, bilirim.
neredesin, kimlesin, ne yapıyorsun, nasılsın: bilmiyorum.
bensizsin, seni düşündürmez. sensizim, beni harap eder.
tak ediyor canıma artık, 'yeter ulan, yeter nedir bu, nereden geldi. nasıl girdi aklıma da bir türlü çıkmıyor' diyorum da, senden kaçmak istiyorum ama her kaçışımda gelmek için bahaneler üretiyorum.

beni kendinden kurtar.

Canım pusulamız adalet olmalı :))
hayatımızda keşkelere yer vermesek.
Keşke net olsan...
seninle tanıştık oturduk ve bence senden hoşlanmadığımı çok belli ettim. pardon ama covide yakalandım ben demişim sana daha ne diyeyim. mal gibi bana gel beraber karantinaya girelim demene ne gerek var. bir am uğruna covid olmayı mı göze alıyorsun salağım.
zaten yalnızlığımın sebebi kitaplardaki kahramanları semtimde bulamayışım değil miydi?
seni ne kadar çok sevdiğimi gözlerime bak anla yalvarırım.

ben susmayı seven, kendini ağırdan satan, ağırdan alan bir insan değilim, bilirsin.

ama bu bölümde payımıza sabır düştü be gönlüne kurban olduğum. lütfen inancını yitirme. asla vazgeçme. seni çok seviyorum ve çok mutlu olacağız söz veriyorum.
Benden fazla da bir şey beklemeyin ben nerde nasıl konusacagimi bilmem.
hayatımdaki en kötü şeysin. keşke ölsen orospu çocuğu.
Guys please do something to stop Akcakale's furious citizen, please.. What can we do, what can we say.

You know how a special friend Directoriate for me. I dont want him to be hurt just a bit!..
Müdüre bir şey olsa en çok ben ağlarım bu okulda. Uğur ve Şükrü Hocadan sonra en çok benle anısı var.
Sen sinirlenip telefon ekranını çatlattığım ilk insan oldun. Bunu telefon açıkken ve sen konuşuyorken yaptım bir de!

Ama bu yazdıklarımı senin okumana imkân yok çünkü kalbim kadar zihnimi de göremeyeceğim mecralara savuruyorum.

Sen.. Benim.. Boşver.. Siz birbirinize aitsiniz. Lanet olsun sadece. Senden 10 sene kardeşlik bekleyen zaafıma lanet.
seni çok özlüyorum. senden sonra bir sürü insan oldu hayatımda. biri ciddi manada duygusal olarak da bende hisler uyandırmıştı yalan yok. belki aramızda tam manasıyla bir ilişki başlasa seni unutacaktım ama unutmam için ortam oluşmadı.

belki hala seni sevmem gerek. ya da unutmamam sevmesemde.

hala her şeyi sana anlatacakmış gibi yaşıyorum. bazen olumlu güzel manada. youtube da bir video izliyorum bir kenara kaydediyorum. ve ya bir program , bir film keşfediyorum ve nasıl ona bunu duyurur ve izlemesini sağlarım ki diyorum. birbirimizden uzakta da olsa aynı şeyleri en azından izlediğimizi bilmek istiyorum adeta. bazen de çok kötü anlamda sana anlatacakmış gibi yaşıyorum. ayrıldık ve sen bir yıl boyunca ara ara nasılsın bile demeden başkasıyla yattın mı diye ruhumun değil de vajinamın halini hatırını sordun ya ondan işte inadına yattım başkalarıyla. hayat bu ya ben başkalarıyla yattım ve sen son altı aydır bir kere mesaj atıp sormadın vajinamın halini hatırını. sorsan neler anlatacaktım oysa canını yaka yaka. zira benim ruhum yanar da senin canın bu duruma. birisiyle yattığım bir sabah 3 saat duşta kalıp ağlamıştım. sonra mutfak masasının başında kan çanağı gözlerimle üzerimde bornoz kahve içerken kendimi yine kendim teselli ettim. 1 yıl bekledin dedim belki gelir diye. yüzüne bakabileyim diye. gelmedi. artık sevmediği şeyleri belkide yapma yaşama vakti diye. teselli işte.

sahilde benimle içmeyi özledin mi sahi. genelde benimle sahilde kumsalda oturmayı çok severdin ve ayrıldıktan sonra bile defalarca gelmiştin kapıma. sadece sahilde içip sohbet edelim diye.

ben her şeyi çok özlüyorum. şehrine geldim geçenlerde. sen aklıma gelmemiştin yalan yok. hatta o hoşlandığım hislerim olan kişiyle buluşmak içindi. olmadı o konulara girmeyelim. yalan söyleyemeyeceğim. hayatımda biri olsa galiba aklıma gelmeyeceksin sen benim. onunla, seninle hep gittiğimiz yerlere gittik, içtik, seviştik aklıma gelmedin. ama yalnız kalınca geliyorsun aklıma. seni değil, seninle sevgili olmayı, o konfor alanımı özlüyorum.

misal hafta sonu darma dağınık bir evde, hafta sonu temizliğini yapmam lazım, makineyi boşaltmam, çamaşır yıkamam lazım oflarım arasında seninle o evde pinekleyebiliyordum. şimdi bir erkek gelecek olsa evime evde bana özel görmesinden hoşlanmayacağım bir kalemi bile bırakmıyorum. her yeri temizleyip, topluyorum. benim alanımı paylaşamıyorum hala kimseyle.

sende evimin anahtarı bile vardı. o kadar rahat, o kadar bizdim ben senimle.

sana fıkra anlatmamı inanılmaz severdin. hatta bazen fıkra gönderir bana ve al bunu oku bana anlat derdin. benim anlatmamı severdin. anlamıyorum ki bir buçuk yıldır insan fıkra anlatmamı da mı özlemez. neyse seninle bir gün oturup bir kahve içip aradan geçen bunca insanı yok sayarcasına konuşabilecek miyiz acaba. kimseyle yatmamış, sevişmemiş, uyumamış, dokunmamış, sevmemiş gibi. zira henüz sevmedim kimseyi. evet sevmeden de seviştim.
bir kadını geç, bir insana bu laf söylenmemeli. hele de kırılgan bir kadın olan ban'a bunu söylemen o kadar incitti ki.... ben şu an hşssettiğim şeyi sana anlatamam. şu an acı bir yarım gülüşle etrafı izliyorum. kendi kendini bitirdin, teşekkür ederim arkadaş. yüreğimin derinlerinden yaraladın. en büyük yaralarımdan birini kanattın, var ol arkadaş. var olurken de yok ol ama.
ihtiyacım var, gel!
yakın bir dostumun annesi koronavirüs oldu. tek kaldı, kimsesi yok benden başka... kimsem yok, senden başka. neler olacağını bilemiyoruz, her şey bir muammaya gömülü, sana ihtiyacım var. tamamı ile karmakarışık bir hayat atmosferine girmiş bulunmaktayım, zaman ağır ilerlemekte ama bir o kadar da yara vermekte. planlar yapmaktayım lakin herhangi bir mutlak güç, planlarımın olmaması için direnmekte.
duy bunu,
zaman ağır ilerliyor,
duy bunu,
zaman katilim oluyor,
katilim.
yordun beni. sorma daha!
bak biliyorum anne öz evladın değilim. hepimiz farkındayız. tamam da babamın senden olan çocuklarını her anlamda da kayırma be.
ben böyle iyilik görmedim senden onların yaşlarında. ben annemi (seni) böyle bilmezdim ahahah. yahu çocukların hatalarının sebebi olarak beni görme. her halta beni suçlama. onları eğiten sensin!
Ummanında kaybolasım var. Boşver. Bugün kavgalıyız.
Bilâder zoruna mı geliyor. Tamam ya tahmin etmiştim.

düşün ki o bunu okuyor