derdini paylaşmayan insan

Yazık ona.

"Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
Kimseye anlatılmaz bu dertler çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. Biri çıkar da bunları söyler ya da yazarsa, insanlar, yürürlükteki inançlara ve kendi akıllarına göre hem saygılı hem de alaycı bir gülüşle dinlerler bunları. Çünkü henüz çaresi de, devası da yok bu dertlerin. Tek ilaç şarap yardımıyla unutmaktır; afyonun ve uyuşturucu maddelerin sağladığı sahte uykudur. Ama ne yazık ki bu tür devaların da etkileri geçicidir, acıyı kesecekleri yerde çok geçmeden daha da şiddetlendirirler."

(bkz: Sadık hidayet) (bkz: Kör baykuş)

çaresi olmadığını biliyordur da paylaşmıyordur belki. ya da sadece salaktır biraz. bazen pişman oluyorum anlattığıma derdimi. çaren varsa konuş yoksa sus ortak ol işte dimi. ama yok. nerde. derdini söylemeyen derman bulamaz, evet. ama söyleyince de bulamıyorsa ne gerek var. bırak bilmesinler. anlattığın yerden vururlar seni. düşman kör nişancıdır da dost bilir nereden vuracağını. bundan dolayı işte.

Sözcüklerin derdini anlatmada kifayetsiz kalacağını düşünen insandır.
Aslında, sanılanın aksine öyle çok ihtiyacı vardır ki konuşmaya...

Ben birkac kez denedim, tam baslayacaksin, karsidaki konuyu anladigini dusundugu anda kendisinin dertlerini anlatmaya basliyor. Abartiyor, senden daha dertliymis gibi gorunuyor. Sen de susuyorsun. Ama en onemli sebebi hic kimseye guvenmemektir.bazi insanlar bir daha gormeyecegi yabancilarla paylasirlar dertlerini. Ornegin otobus yolculugu sirasinda yan koltuktaki yolcu.

kişinin derdini paylaşması öyle pervasızca yapılan dedikodulara benzemez. anlattıkça kendini ifşa edeceğini bile isteye konuşmak elbette oldukça zor. yılların getirdiği kopmaz dediğiniz dostlarınızın tırnağının kırılmasına kadar her derdini dinleyip çözüm ürettininiz halde bir türlü ağzınızı açıp da sıkıntınızı paylaşamıyorsanız ilişkinizi gözden geçirin derim. unutmayalım ki kimsenin yokluğu ile canından olmuyor insan.

Bir de anlatırken üzülmek istemiyordur.

Anlatmaktan ve anlaşılmamaktan yorulmuştur belki.

derman bulamaz

Derdini paylaşınca faydasını görmemiş insandır.

İçinizi sürekli kemiren, size acı çektiren hatta uykusuz günlere sebep olan olayı karşı tarafa anlatırsınız. Genellikle sizi Dinleyen kişinin verdiği cevap ise "boşver, takma" şeklindedir. Hatta bunun bir başka versiyonu olan "millet neler yaşıyor, sen neleri takıyorsun" ya da "o da bir şey mi bak ben bunları yaşadım" şeklinde sidik yarıştırmaya kadar giden olaylar silsilesi olabiliyor. Kısacası pek bir etkisi olmuyor. Hatta kendinizi daha kötü bile hissetmeniz muhtemel.

Belirtmek isterim ki her insanın acıya olan direnci farklı. Birileri için önemsiz olan şeyler, sizin için çok acı verici olabilir. Ayrıca bazı şeyler yaşanmadan ne yazık ki etkisi bilinmiyor.

Sonuç mu? Sonuç genellikle zaman kaybı. Geçmişe baktığınız her an için o yaşananlar içinizde bir ukte olarak kalıyor. Bu dediklerim tecrübeyle sabit.

insanların derdine çözüm bulamayacağını düşünen insandır. Bunun birçok sebebi olabilir. Bende çoğu zaman paylaşmam. belki de derdi, sadece derdi verenle paylaşmak gerek.

"Boş ver" cevabını almaktansa derdini paylaşmayı yeğliyordur.

ne yazık ki ben

(bkz: ketum)

kimsesi yoktur, kimsesi varsa da dert dinlemeyi bileni yoktur.

tanım: ben

sağlam psikolojiye sahip olanlar için en güzel insan modeli.

sanki paylaşıyoruz da ne oluyor. takma kanka geçer diyorlar. vay canına hiç aklıma gelmemişti bu sen nasıl düşündün acaba

arif olan anlar diyordur. '*'