Uçurtma uçururken yaşanan mutluluk.

Şimdi de uçurtma uçurabilirim ama tekrar o mutluluğu ve şaşkınlığı yaşayabileceğimi zannetmiyorum.
Eski Türkiye

Kafa dağıtmak için bir kahve alıp avare avare avm’de dolanmak sanırım. Bir de denizi çok özledim :(
Sallandıkça göklere yükseldiğimi sandığım masumluğumu.
Değer verdiğim birisinin kendince sebeplerinden dolayı konuşmuyor oluşum. Saygı duyuyorum fakat beni içten içe yaralıyor. Oysa saatlerce düşünmeksizin saçma mı, doğru mu, önemli mi fark etmeden konuşmak için neleri vermezdim. Ama gel gör ki olmuyor. Bende zaman zaman gelip buraya yazıyorum..

çok özlenen şeyler