Trt 'deki 23 nisan ulusal egemenlik çocuk bayramı kutlamaları ( her ülkenin çocukları folklorik kıyafetleriyle dans ederdi, o zamanlar gelen çocuklar ankara'da evlerde misafir edilirdi ve ne güzeldi o yaşlarda yabancı bir kültürü taniyabilmek. . )
(bkz: susam sokağı )
(bkz: leblebi tozu)
Gazetelerin verdiği kağıt bebekler. Kesip kesip kıyafetlerini giydirip oyun oynardık, en büyük eğlencemizdi.
Sobada kestane pişirmek, çay demlemek, kuzineli olanlarda ekmek yapmak.
Özetle çocukluğu, ellerinde cep telefonuyla ya da bilgisayarın başında oyun oynayarak yaşamadık biz...bilgiyi ansiklopedilerin tozlu sayfalarindan saatlerce arastirarak bulmaya calistik; arkadasligi sokakta oyun oynarak, düşe kalka hayatın içine karışarak yaşadık; saygıyı önce ailede alıp sonra okulda öğretmenlerimize göstererek öğrendik.
iğde. ağızda bıraktığı o garip his. komşu amcanın ağacına dalmanın verdiği tedirginlik..

(bkz: yumiyum) yok şimdi bunlardan. Küçük yerlerde pazarlarda falan çakmaları var ama yumiyumun yerini tutmuyor ne yazık ki.
Bir babanın elinden tutuşu. Çocuğunun elinden.
Kemer. Demirli bir kısmı var o kemerin.
Çocuk çığlıklarına eşlik eden, şakırtısı var. Kemer tokasının, kemere değdiği anda çıkan.
İlk defa sevmiştim hayatımda birini.
Yurdun bekçisiydi.
Çok iyi adamdı. Adamdı o güne kadar gözümde.
Kızını dövdü bizim sınıfta.
Güzel çocuklardık.
Büyüdük. Gülmedi o kız bir daha. Ben görmedim.
Kötü adamlar olduk. Büyüdük.

Çok fazla tanıdığım var. Düğün yapıyorlar hep.
Baba olmayı hak eden bir tek faruk var aralarında.
Faruk iyi biri. Hikayesini dinlemek için, bir şeyler ısmarlıyorum faruğa. Anlatıyor.
tasolar, futbolcu kartları, pokemon, beyblade, meybuz, sulu göz, grup hepsi

duygulandım..

çocukluk yıllarını hatırlatan şeyler