çocukluk korkuları

(bkz: fareler)
(bkz: Kediler)
(bkz: anaokulu öğretmenim)
Ucunden hala cok korkarim.

dünayayı tam olarak tanımadan, başkalarının türlü korkutucu hikayelerine inanarak yaşanan durumlar.
Bense ayakları ters dönmüş şekilde yürüyen yaratıklar görmekten çok korkardım. Hiç gördüm mü? Hayır.

Gülmeyin ama küçükken elektrik süpürgesinden çok korkuyordum :(

Geç kalma korkusu vardı sanırım . Heryere koşarak gitmessem olmazdı . Fırına , markete , okula , babamın ofisine .. Belkide dışarda pek vakit geçirmeyi sevmiyordum hızlıca kurtulmak için kalabalıktan en iyi kaçış yöntemi koşmaktı benim için .

Balkondan korkmak bildigin korkmak
(bkz: balkon korkusu)

Karanlık, televizyonda çıkan uzaylı figürleri, kuranı yırtıp faremsi yaratık olan kız...

Tuvalet deliğinden kocaman bir fare çıkmasından korkmak örnek gösterilebilir. Ters oturup, gözümü deliğe dikip, hızlıca çıkmaya bakardım tuvaletten.

okuma bayramında dans ettiğim kızın bir gün başka bir erkek ile evlenebilir olma durumu. tabii bu düşüncenin oluştuğu yaş hâli sanırım 7-8 gibiydi.

Ananem.cocukken yaramazlik yaptigimda pencereden elini uzatip beni yakalamaya calisarak acayip sesler cikarirdi.yasli oldugu icin ellerinden korkardim.birgun catali kaptigim gibi eline sapladim.kani gorunce korkum gecti.insan oldugunu anladim.

Küçükken geçirilen travmalar sonucu ortaya çıkan haldir. Bendekiler de gayet tuhaf.
(bkz: Fare korkusu)
(bkz: Delik korkusu)

(bkz: bülent ersoy) sanırım sesi ve büyük ağzı beni yiyebileceğini düşündürmüş olmalı, ama çok sağlam ürkerdim, televizyonda görür görmez bir yere saklanırdım. '*'

(bkz: sünnet)
(bkz: hayal)
(bkz: amcam :D)

Büyüyünce geçmeyen korkular olması muhtemeldir. Misal altı boş olan şeylerden korkmak.
(bkz: Köprü)
(bkz: Uçurum)
(bkz: Balkon)

Palyaço, bez bebekler, tarçın nurçin ve arkadaşları, kakule .. İnanılmaz korkuyordum özellikle palyaçodan bir kere elinde kelepçe olan bir palyaço görmüştum, ondan sanırım. çocukları güldürmekten çok korkutuyor bence, tarçının o kafası birde, izlemeye korkuyordum resmen nasıl konuştuklarını algilayamiyordum ve gözlerini hic kırpmıyorlardı, birde rahat koltuk diye bir çizgi film vardı bilen bilir. oradaki kızdan çok korkuyordum, ondan hâla korkuyorum -ne korkmuşum be-

(bkz: harry potter) :))))

palyaçolar ve bohçacılar

yolda yürürken gölgemden korkup kaçarmışım :)

(bkz: karanlık)

Büyünce geçeceğini zannettiğim lakin hepsi bende baki olan korkulardır.

Çocukluğumdaki cevabı yıldırım ve yükseklik olan başlık. 5-6 yaşlarımdayken yağmurlu bir günde o kadar kötü bir şimşek çakıp gök gürlemişti ki babamgilin iş yerine yıldırım düştüğünü sanıp olduğum yere kusmuştum.
Yükseklikten de halen korkarım.