çocukluk hayalleri

mühendis olmaktır.

ama ne mühendisi diye sorulduğunda mühendislik dallarını sayamamaktır.
bir tane mühendis var abi işte, uzay roketinide o yapıyor, robotuda o yapıyor, köprüleride o yapıyor, bütün makineleri o yapıyorya, ben işte o mühendisten olcaktım.

çocukluk aşkınla evlenmektir. halbuki sevdiğin kız, senin kendisini sevdiğini bile bilmemektedir.

gökkuşağının peşinden koşup sonunda zengin olmak. ulan ne çok para seviyormuşum ben.

Bahçeli bir ev ve içinde yavru köpekler

balerin olmak istiyordum.

Kral olmak istiyordum. Sonra onun için babamın kral olması ve bana miras bırakması gerektiğini öğrendim. Hayallerim yıkıldı.

Çocukken en büyük hayalim bir an önce büyüyüp koca adam olmaktı. Şimdi büyüdüm koca adam oldum ama bu defa da çocukluğuma geri dönmek yine çocuk olmak ve hep orada kalmak istiyorum.

bilim adamı olmaktı

İstanbul'un daracık sokaklarında elimde kırmızı bir balon ile koşmak ama hayatım Çanakkale'de geçti.

Köy ağası olmak isterdim

Şimdi bir başlasam susmam ama en çok öğretmen olmayı istiyordum. Hayalim oydu hâlâ da aynı. İkinci Üniversitesiyi öğretmenlik üzerine okumayı düşünüyorum :)

Ya savcı ya da prenses olmak istiyordum '*'
Ülkemizde monarşi olmadığı için prenseslikten vazgeçtim.
Ama savcı olmaktan vazgeçmedim.

dünyanın en salakça hayali idi. kahve fincan takımım olsun. oyuncak değil ama gerçeği. ve hepsi başka renk. kırmızı, saır, yeşil, mavi... her fincanın rengi ayrı.

ve oldu. ben seneler sonra 26 yaşımda bir gün fincan alırken o fincan takımını gördüm. hepsi başka renk. yüzümde garip bir gülümseme ile aldım onları.

bir jeep alacaktım. anneanneme bir villa alacaktım. bunları başardım lakin canım benim, gözlerini yumdu hayata. mekanı cennet olsun.

Ülke kurmak bildiğimiz ülke kurup kendimi kral ilan etmek istiyordum.

ilköğretim 1.sınıfa başladığım daha ilk gün, yanıma bir kız oturmuştu. hemen hemen bütün sınıf ağlarken, herhalde ana sınıfına gitmiş olmanın verdiği alışkanlıkla biz ağlamıyor, muhabbet ediyorduk. tanışmalar, dersler falan bitince bizi kapıda bekleyen velilerimize birlikte gittik. şans o ya, oturduğumuz evlerde birbirine yakındı. gel zaman git zaman, velilerimizde arkadaş olmuş, bizde güya sevgili olmuştuk. büyüyünce ne olacaksın sorusuna, onunla evleneceğim derdim, hatta onun annesine bile söylemiştim bu dileğimi. hala gülüşünü hatırlarım kadıncağızın. zavallım kızını gölcük depreminde kaybetmiş benimde uçarı hayalim imkansızlaşmıştı. o gün bugündür, büyük hayaller kurarken aklıma gelir o kadın. moralim bozulur, hep bir ekşir yüzüm.

astronot olup uzayda tek başıma şarkı söylemek

ev almak. hala daha da devam eder. milli piyangoyu kazanırsa ne yapar diye arkadaşlarıma sorsanız ev alır derler. kaç tane alıyorsa artık. ev alıp kirasını yemeyi düşünüyorum çünkü. ev.

Arkeolog olup Atlantis’i bulmak gibi hayalim vardı. Ama şu an sadece batıklar Hakkında araştırmayı sevmekle kaldım.

dünya turuna çıkmak lol.