çocukluk hayalleri

İstanbul'un daracık sokaklarında elimde kırmızı bir balon ile koşmak ama hayatım Çanakkale'de geçti.

Okçu olmaktı, hep über havalı gelmişti bana ok atanlar, sonra bir gece rüyamda ok atarken, yanlışlıkla dedemi vurduğumu görmüştüm, o an vazgeçmiştim. (bkz: iç burkan anılar)

Dünyayı gezmek.

bilim adamı olmaktı

Çocukken en büyük hayalim bir an önce büyüyüp koca adam olmaktı. Şimdi büyüdüm koca adam oldum ama bu defa da çocukluğuma geri dönmek yine çocuk olmak ve hep orada kalmak istiyorum.

Kral olmak istiyordum. Sonra onun için babamın kral olması ve bana miras bırakması gerektiğini öğrendim. Hayallerim yıkıldı.

balerin olmak istiyordum.

Bahçeli bir ev ve içinde yavru köpekler

rüyalarımızı sonradan izleyebileceğimiz bi makina üretmek. makina mühendisi olmalıymışım.

gökkuşağının peşinden koşup sonunda zengin olmak. ulan ne çok para seviyormuşum ben.

ölen dedenin özel güçlerini dua ederek kendine geçirmek. sanırım çok fazla ruhsar izlemenin etkisiydi bunlar.

çocukluk aşkınla evlenmektir. halbuki sevdiğin kız, senin kendisini sevdiğini bile bilmemektedir.

mühendis olmaktır.

ama ne mühendisi diye sorulduğunda mühendislik dallarını sayamamaktır.
bir tane mühendis var abi işte, uzay roketinide o yapıyor, robotuda o yapıyor, köprüleride o yapıyor, bütün makineleri o yapıyorya, ben işte o mühendisten olcaktım.

Saf bir dimağın ürünü, tüm kurallara aykırı, gülümseten hayallerdir.
Kişisel bir kaç örnek;
-Kayan yıldızı arayıp bulmak ve eve getirmek.
-uçaktan bulutların üzerine atlamak.(tabiki bulutlar pamuktan)