çocukken sahip olunan salakça fikirler

kirada oturanların bir süre sonra oturdukları evin sahibi olduğuna inanıyordum.

gerçeği yıllar sonra çok acı bir şekilde öğrendim...

Babam arabayı kullanırken arka koltuktan göz ucuyla onu izlerdim. Teyzemlerle ev arasındaki yolu en sonunda öğrenmiştim. Mesela nerede döneceğimizi, nerede ana yola çıkacağımızı falan. Her neyse, sola döneceğimizi bildiğim yerde babam sinyal verip dönüyordu. 6 yaşındaki ben ise her nasıl oluyorsa sinyal vermek için kolu aşağı indirdiğini göremez ve arabanın nereye gideceğimizi bildiğini düşünürdüm. Araba da 94 model Honda idi bu arada :)

meşhur bir solo tuvalet kağıdı reklamı vardı. filler tuvalete geliyordu hatırlarsınız belki. ben tuvalete gidince onların yanıma geleceğini sanıp korkuyordum. yıllarca tek başıma gidemedim tuvalete.
(bkz: lanet olası solo)

Nerede ne okudum bilmiyorum okumuş olmam lazım çünkü böyle bir şeyi de hayal edemezsin,
Gökkuşağının altından geçersem cinsiyet değiştireceğime inanıyordum '*'

Her üniversitede okuyanın zeki olduğunu sanıyordum

Tüp bebek uygulaması evet çocukken bunu ilk duyduğumda mutfak tüpünden nasıl bebek yapılıyor diye bir karmaşıklığın içinde bulmuştum kendimi :(

Diğeri ise tabağındakileri bitirmessen arkandan köpekler kovalar olayı... Ve beni kovalayan köpeklerden kaçarken valla yemeğimi bitirdim diye bağıra bağıra koşmam :(

birçok kişi için böyledir;
evlenince çocuk kendiliğinden oluyor sanıyordum, olmadığında da çiftler birbirine uygun değilmiş demek ki diyordum kendimce...

klişe olacaktır ama radyonun içinde yaşayan insanlar olduğuna inanmamdır. ve yine bir klişe olarak bir büyük radyo, bir de walkman parçalamışlığım var.

Babamın makinasını, fotoğrafları yıkatmak için fotoğrafçıya götüreceğini duyduktan sonra kendisini bu zahmetten kurtarmak adına çamaşır makinesine atmışım ve maalesef yıkandıktan sonra bulmuşlar.

Bütün insanların çok mutlu ve iyi olduklarını düşünmek

tanrı'nın vakıfbank'ın kasasında yaşadığını zannetmek.
(bkz: çocuk işte)

mahallede bir hırsızlık olayı duyulur.
mutfağa gidilip bir bardak kapılır.
içine çamaşır suyundan, kolonyaya, şampuandan, deterjana evde ne kadar sıvı varsa uygun ölçekte konulup, en son kolayla kamufle edilir.
hırsız girerse içsin diye düşünülen şeyi, anne içer, ambulans çağırılır.

birin beşten büyük olduğunu körü körüne savunmam ve bunu da bir yarışta birinci mi olmak istersin beşinci mi. herkes birinci olmak ister demek ki bir daha büyük derdim. önemle büyüklüğü karıştırmam. ya da belki büyüklüğe o zamandan önem vermem. kendime güldüm burada

çocukluk aşkımla evleneceğimi düşünürdüm hep sonra bana bir iyilik yapıp başkasıyla evlendi

ambulans şöförü olma isteğim!?!?!? kücükken ne yasadım hiç bir fikrim yok.
edit: kadınım

İnsanların günden güne daha da erdemli olacağına inanırdım.

Tanrı'nın minarede yaşadığına inanmıştım. Bir gün kuran kursunda iken arkadaşlarla minareye çıkalım dedik tabi ben çok heyecanlı ve korkmuş vaziyetteyim. Sonrasında gelmekten cayan bir arkadaşım arkamızdan gelerek bizi korkutmuş ve beni bayıltmıştı

türkiye çapında mahalle takımları futbol ligi kurulabileceği...
bu amaçla tüm semti dolaşıp mahalle isimlerini yazmaya bile başlamıştık

Gece karanlık olunca gökte ay'a bakardım , Allah'ın lambası zennederdim.var mı bende salağı?

"3. dünya savaşını türkler kazandı"