çocukken kırılan uzuv

en çok kalbim kırıldı. bir de kafam. kafamı kendim kırdım, kalbimi herkes

(bkz: sağ elimin serçe parmağı)
Mahalledeki oğlanlarla futbol oynarken top elime carpmisti. Dogru müdahale edilmedigi icin de yanlış kaynadi. Simdi serce parmagimi kullanamiyorum. Bukulmuyor. Yumruk sıkamıyorum. Cay icerken, telefonla konuşurken o hep hava duruyor aynen su sekil.

Burun

(bkz: #157471)

bırak kırığı küçük sıyrıklar dışında yara bile yok.

burun,kafa

Ben (bkz: kırıcı) değil (bkz: kesici)'ydim ya.

Ellerimin, kolumun, bileğimin muhtelif yerlerini muhtelif zamanlarda kesmişliğim vardır.

genelde 20'lerini geçip de hala daha bir spora yeteneği olmayan gençlerin en büyük bahanesidir.

"abi aslında koçlarım bende büyük yetenek görüyorlardı. biraz çalışsam nba'de oynardım ama 12 yaşımdaki geçirdiği sakatlık tüm basketbol hayatımı sona erdirdi. kırılmayacaktı o serçe parmağım."

Çok yaramaz tepede ağaçta duvarda gezen bir çocuktum. heryerde yaram berem var ama inanması çok güç olsada hiç kırığım yok

Yok ama kolum çıkmış. Sayılır mı?

Anlatayım. Ablam beni kucağına almak istiyor, bebek olan ben ablamı istemiyorum ve ben kendimi yere atmaya çalışırken ablam kolumdan tutuyor beni.

Yani şöyle düşün: kollarımdan tutup aşağı doğru sallandırıyor beni. Kemiğim mi ayrılmış yani orasını anlamadım ama öyle bir şey olmuş 2-3 yaşlarındayken. Ben ağlamaya başlayınca çaktırma, sıçtık gibisinden beni yere bırakıyor. Ya anlamasalardı bir şey olduğunu?

Anlattığım olayda ablam 12-13 yaşında

Yok ama serçe parmağım birkaç kez çıkmıştı ve resmen kırık muamelesi yapıp tüm ev halkını emrime amade etmiştim..