çocukken hayal edilen tanrı şekli

Cennete giden insanlardan çok çok iyi olanların sırayla bir maske takıp tanrı olduğuna inanıyordum. Süresi dolan tekrar sıranın arkasına geçiyordu.

o tanrı benim için her zaman bulut olmuştu hala da öyledir.

bulutların üzerinde tahta oturan upuzun beyaz sakallı mavi gözlü bir ihtiyar.

haşa! yüksek, koca bir dağa benzetirdim. ama dikit şeklinde, buz mavisi renginde.

her bayramın ilk gününde kabristana giderdik. Kabristanın kapısının haricinde başka bir girişi daha vardı. oradan girebilmek için büyükçe bir kayanın üzerine basıp yukarıya çıkardık. o kayanın arkasından yükseldiğini, devamlı orada durduğunu düşünürdüm.

Hala, ne zaman kabristana gitsem, hep o kayaya basıp yukarı çıkarım. çocukluğumdaki bu düşüncemi hatırlayıp tebessüm ederim. ardından içeri geçip esselamu aleykum ya ehlel kubur der geçmişimin yanına giderim.

Allah geçmişlerimize rahmet etsin.

Ben de salonun camından görünen caminin minaresi zannediyordum. Ne kadar çokmuşuz böyle zanneden ^^
Ezan okununca komşu kızı Eda ile beraber devasa camdan minareye huşu içerisinde bakışımız :d
Yaş 4 bu arada.

Sadece kocaman bir kafası olan uzun ve beyaz sakallı yaşlı bir adam sanardım. Bulutların üzerinde ve dünyadaki herkesi oradan o şekilde görebiliyor.

Babaannem sağolsun peşinde hepnamaz kilardim onun gibi. En sonunda doğrusunu söyledi.

kolları ve bacakları aşırı uzun, dünyayı kaplaycak kadar büyük, ince bir yaratık. hatta bastığım her yerde allah var zannediyordum.

Simsiyah boylu poslu bir erkek silüetiydi. Baya bildiğin erkek silüeti ama simsiyah. gölge gibi sanki. hala da gözümün önündedir. Sonra yok oldu işte.

benim daha çok hayalim hep değişti. Bir tanesi alaadin'nin cini gibi kuyruğu olan ak sakallı bir amca. bu amca önünde bulunan ekrandan dünyanın hava durumunu belirliyor.

diğeri sarı bir yüzü olan amca.

dikkat ettiyseniz hepsi erkek ve hepsi yaşlı.

edit:tövbe

tüm vücudu ateşten olan bir erkek figürü.neden herkesinki erkek düşündürür.

Benim için Göğe kadar uzanan turuncu bir ışık hüzmesi idi.

"yaş 6. kuran kursuna gidip hocaya allah nerede diye sordum. o da sessizce parmağıyla yukarı işaret etti. 3 yıl avizeyi allah zannettim."
twitter'da karşılaştım bununla. ironik biraz.

taştan (yani renklendirilmemiş) nasreddin hoca heykeli gibi ama canlı, tonton dedeler gibi. bulutların üzerinde oturmuş bizi seyrediyor diye düşünürdüm. bir kere bunu aile büyüklerinin yanında söylemiştim de kızmışlardı bana. nasıl korkmuştum tanrı beni cezalandıracak diye, nasıl utanmıştım böyle bir şey düşündüm diye. çocuk aklıyla düşünülmüş bir şey için neden kızarsınız? bak yine aklıma geldi.

yaşlı bi amca,ama böyle göklerde yıldızların arasında, arada bi şaşırıp napıyo bu salaklar falan diyor... öyle işte

henüz daha allah-şeytan, cennet-cehennem tam oturmamışken izlediğim şu çizgi filmdeki bıyıklı amcadır.

bende zeus benzeri bir silüeti olduğunu sanıyordum tık

hiç şekil olarak hayal etmedim onu. sadece his olarak vardı.