ebeveyn değilim ama kendimin de uygulayacağı bazı yöntemler var. uygulamayı başaranların çocuklarını gördükten sonra şunu tavsiye ediyorum; düştüyse bırakın kalksın. onu tutup kaldırmayın. hata yapsın, hatalardan ders çıkarsın. ayağını veya kolunu bir yere çarptığında gidip o cansız nesneyi tü kaka diye dövmeyin zira bunu yapmanız ileride hatayı karşı tarafta aramasına sebep olur. duran cisme kendi çarptıysa bu kendi hatasıdır.

çocuğun esiri olmayın, yardım edin ama onun yapması gerekenleri yaparak kolaylık sağlayarak şımartmayın. güzel büyütün. sevgiyle ve bilgiyle besleyin.
Bir çocuktan ziyade, bir gelecek yetiştirdiğinizi unutmamak da belki ehemmiyetini artırır.

1- çocuğunuzu sevdiğinizi belli etmemek önemli zira imajınız zedelenebilir.
2- siz yanlış bir şey yapabilirsiniz yeter ki çocuğunuza onu yapmamasını söyleyin.
3- çocuğa eğitiminde destek olmak için onu başka çocuklarla kıyaslayıp moralini bozabilirsiniz. Denenmiştir %100 çalışıyor.
4- iletişimsizlik çok önemli. Çocuğunuz sizin hangi davranışınızdan rahatsız olabilir ki? Kaç yaşına gelmişsiniz ne hakkı var sizle konuşmaya.
5- misafirlikte bir partner bulup karşılıklı olarak kendi çocuklarınızı kötüleyin.
6- bir sınava hazırlanıyorsa yapamazsın, sınavdan sonra kafanı duvarlara vurursun gibi cümlelerle şahane bir motivasyon sağlayabilirsiniz.
7- tartışma olursa kendi hatalarınıza kılıf bulup çocuğa yüklenin. Kendinizi kendinizden kötü ebeveynlerle, çocuğunuzu ondan iyi çocuklarla kıyaslayın.
8- sizin zamanınızda şöyle böyleydi çok berbat hayatınız vardı babanız sizi ağaca bağlayıp döverdi siz bağırıp çağırıyorsunuz, birkaç tokat atıyorsunuz çok mu?
9- çocuğunuz doldu. Ağlarsa profesyonelce yaklaşıp ağlamak için bahane arıyor, buna ağlanır mı, karı gibi ağlama, nankörsün sen gibi cümleler kurmalısınız.

Ne istese alıyorsunuz. Sahi bu çocuk niye böyle oldu?'*'

Anlamayan olduysa: yukarıda yazdıklarım tamamen hatalı şeyler. Eski kafalı ebeveyn tipini eleştirdim. Benim ebeveynlerim böyle değil ancak başka çocuklar için çok kötü bir durum. Çocuğunuzu ne kadar iyi yetiştirirseniz o kadar iyi bir insan olur emin olun.
Her çocuğun ebeveynlerinkinden bağımsız olarak farklı birer kimlikleri olduğunu ve kendi karakterleri doğrultusunda farklı davranilmak isteyeceklerini, tüm çocuklar için standart bir "çocuk yetiştirme yönteminin" olamayacağını kavrayın, çocuğunuzu çözerek onun karakterini öğrenerek ve saygı duyarak yetiştirin.

Tanım; cocuk yetistiren ebeveyn ve veliler için birbirinden farklı tavsiyeler içeren başlıktır.
Ebeveyn olmadan verilemeyecek olan tavsiye
Gereksiz korkuyu öğretmeyin
Ona bağırmayın
İçgüdülerinizin akışına bırakın süreci. Mesela çocuk 2-3 yaşına kadar sizin yanınızda uyusun doysun size.
Zamanı gelmeden gereksiz bir sürü şey öğretmeye çalışmayın. Zamanı geldiğinde kendiliğinden öğrendiğini göreceksiniz.
Benim çocuğum dahi, hiperaktif diye gururlanmayın.
Sizin çocuğunuz size özel, sosyal medyada her karesini paylaşıp çocuğunuzu megolaman yapmayın.
Diye uzayıp gidecek tavsiyeler...
çocuğunuz sizden çok dedelerini, anneannesini ya da babaannesini görüyorsa lütfen süper anne, çılgın anne, üff mükemmel anne adında youtube, instagram hesapları açmayın ve minimum seviyede bile blog yazmayın.
çocuklarının her istediklerini anında yapmamalarını tavsiye ederim, yapsınlar ama hemen değil, çocuk onun hayalini biraz kursun. Hemen yapılırsa değeri kalmaz diye düşünüyorum ve yaptıkları her şeyi ödüllenmirmelerini tavsiye ederim.
2 yaşına kadar televizyon, tablet, telefon gibi görsel medyadan uzak tutun. Beraber oyun oynayın, şarkı söyleyin, parka gidin, ama onları ekran karşısına esir etmeyin.
Annesi ile birlikte yaptığınızı unutmayın, birlikte bakın. Tüm sorumluluğu ve yükü kadıncağıza yüklemeyin. Çocuğunuzun hata yapmasına izin verin, ona kızmayın (sonuçta çocuk) ve sakın kendinizi veya çevredekileri tatmin etmek için ona bağırmayın, gözünüzün önünden ayırmayın ama dibinde de durmayın, müdahale edebileceğiniz bir mesafeden takip edin (genelde onlar da sizi göz ucu ile takip ederler). Kitaplarda her okuduğunuzu uygulamaya çalışmayın (ama gene de okuyun), özellikle yabancıların yazdığı kitaplarda türkiye'de uygulaması mümkün olmayan şeyler yazar. Anneanne ve babaneyi kırmayın ama çocuğunuzu onların büyütmelerine izin vermeyin; içlerinde olan sevgi sizin koymuş olduğunuzu kuralları uygulamalarına engel olur (ve bizler büyürken doğru olarak kabul edilenler şu anda doğru kabul edilmiyorlar). daha önce de yazılmış ama; kucağınıza alın, istediğinde birlikte yatın, birlikte oyunlar oynayın, yürüyüşlere çıkın (karınıza kendine ayırabileceği zaman verin), zaman ayırın ve sevdiğinizi hissettirin.
Çocuğunuz çok yaramaz ve huysuzsa (mesela birşeyin olması için ağlıyorsa) ona kızmayın ve sadece görmezden gelin.

Tuvalet eğitimi aslında bebeklikten itibaren bilinçsel olarak oluşur. Çocuğunuz tuvalete sizinle gelmeli, oranın ne işe yaradığını öğrenmeli. Büyüdüğü zaman bu bilgileri kullanacak. Hiç tuvalet görmemiş ne olduğunu bilmeyen bir çocuk ise korkacaktır.

Bebekler doğduktan sonra gece ve gündüz ayrımı yapılmalı. Gece ışıklar kapanır gündüz perde açılıp güneş karşılanır. Bu şekilde gece gündüz ayrımı yapılan çocuk ileride geceleri sık uyanmayacaktır.

Bebeğiniz uyumakta zorluk çekiyorsa ona fön makinesi açıp uyutabilirsiniz. Anne karnındaki sese benzediği için sakinleşir uyuyacaktır. (Tabi bu 8. Aya kadar işe yarıyor)

Çocuklarınızın erken konuşmasını istiyorsanız onunla bebek gibi değil büyük bir insan gibi konuşun. Eğitici şarkılar söyleyin hoşuna gidecektir ve bu sayede sayıları, organlarını öğrenecek konuşma yeteneği gelişecektir.

Ek gıdaya geçişte bir hezimete uğrayıp çocuğun boğazına kaçabilecek şeyler vermeyin. Blw denen bir yöntemmiş sebzeleri kaynatıp 6 aylık bebeğin eline veriyorlar. Aman diyeyim o çocuk yemeğin ne olduğunu daha bilmiyor hatta dişleri bile çıkmadı muhtemelen. Boğazına kaçarsa en iyi ihtimalle sağlıklı olup ek gıdadan soğur.

Bebek geleceği zaman bez stoğu yapmayın çünkü bedeni hemen büyüyebilir ve bazı markalar hoşunuza gitmeyebilir.

Not:genç bir annenin ufak tavsiyeleridir.

Edit:fön makinesini çocuğa yaklaştıramayın yada açık bırakıp gitmeyin. YouTube da da sesler var ufak kazalar olmasın.
Onu (bkz: peygamberlerin terbiyesi) üzerine yetiştirin. Bir şekilde büyüyecektir. Büyüdüğünde önemli olan bebeklikte neler yediği neler yaptığı değil nasıl düşündüğüdür.
Beceremeyeceksiniz, boşuna kasmayın
- dünyanın en iyi annesi-babası siz değilsiniz bunu bir kabullenin,
- çocuk yapmayan çiftleri her gördüğünüzde "ee çocuk ne zaman?" diye saçma sapan sorular sormaktan vazgeçin.
- kadın kişisi hamile kaldığında kişisel gelişim kitaplarını veya çocuk yetiştirme kitaplarını çok okuyup anlıyormuş bir de uygulayacakmış gibi sosyal medyaya atmasın bence...
- er kişisi, doğuma kadar baba olmayı kabullenmeli, bazı çiftleri görüyorum babalar bebeğe uzaylı gibi davranıyor.
- herkes size akıl veriyor diye sinirleniyorsunuz yaşlanınca siz de akıl vereceksiniz,
- hayatı böyle seçtiniz, geceleri uykusuz kaldınız sosyal hayatınız bitik durumda diye insanları suçlamayın insanlardan sinirinizi çıkartmayın,
- çocuğunuzu başkalarına büyütmeyin, kendiniz hazır değilseniz doğurmayın. toplum baskısına boyun eğmeyin,
- evlilik sağlam değilse, eşiniz güvenilir değilse çocuk yapınca düzelir diye düşünüp çocuk yapmayın.
Aklıma gelen naçizane tavsiye şu ki çocuklarından sevgilerini esirgemesinler. Ben ne konunun uzmanıyım, ne de çocuk yetiştirme konusunda deneyimliyim. Ama ailesinde bulamadığı sevgiyi başka insanlarda arayan kırgın, kayıp onlarca akranım oldu. Onlar için üzülüyorum, başka çocuklar için de üzülmeyelim
Siz büyürken olmayan yoksun kaldığınız yada olmasını istemediğiniz şeyleri düşünerek çocuğunuza ona göre yaklaşın. Sevgi, şefkat ve saygıyı çocuğunuza aşılayın ona yol gösteren siz olacaksınız her zaman canım annem veya aslan babam diye size gururla geldiğinde oda büyüyünce sizin gibi olmak istediğini söylesin..
Başkalarıyla kıyaslamayın. Komşunun çocuğu şunu yaptı bunu yaptı sen beceremiyorsun demeyin. Kardeşi varsa onla da kıyaslamayın. Bana böyle yapıyorlardı abin daha zeki diye o takdir getiriyor falan bir süre sonra kıskançlık belirtileri ortaya çıktı. '*' bu bilinçle ilerlemek gerekir.
Onu İslam'ın nurlu yolu üzere yetiştirin zaten o sizin çocuğunuz için en hayırlısı olacaktır.
Mümkün oldugunca özgür bırakın. Bırakın döksün saçsın. Böyle yaparak bir yandan özgüven duygusu oluşurken bir yandan da çevresini tanımış oluyor. Ayrıca yine bu yolla Hem zekası gelişiyor hem hafızası güçleniyor.
Hiç değilse çocuk okul çağına gelene kadar eşiniz çalışmasın.

10 entry daha

çocuk yetiştirenlere tavsiyeler