çocuk yapmak istemeyen kadın

olmak,acısını duyumsarken “benden bir parçaya” hayat verme fikri bana korkutucu geliyor.gerçek anlamda -ki bu çoğunluğun dayattığı sınırların ötesinde- iyi bir anne olamayacağımı değil,olmayacağımı biliyorum.kendimi çocuk sahibi olmuş biri olarak hayal etmeye çalışsam dahi o tabloya ait hissetmiyorum.sanki rahmimde büyüdüğü müddetçe içten içe beni tüketicek bir pazaritmiş gibi geliyor..biliyorum bu tanımım hoş bulunmayacak,fakat böyle hissettiğim gerçeğini değiştirmez.öte yandan elbette bir bebek yahut çocuk gördüğümde ona şefkat gösterebiliyorum..sadece bir çocuğun annesi olmak istemiyorum.

Evet dogurganlik kadindadir ama bu her kadin anne olucak algisi olmamasi gerekiyor.sonucta herkes iyi anne baba olamiyo ve insanlar bunun farkında olup cocuk istemiyolar.kariyerinde yogunlasmal istedigi icinde olabilir yetimhanelerden bir cocuk bakmak istemiste olabilir.
Ailenin cocuk isteyip istememesi kadina bagli bence.bu yuzden gayet olabilitesi ve normal karsilanmasi gereken bi durumdur.

dünyanın pisliğini görmüştür, sorumluluk almak ve bir günahsızı daha batırmak istememiştir.
saygı duyulması gereken bireydir. ayrıca on çocuğa sahip kadın ne kadar kadınsa çocuk sahibi olmama kararını almış kadın da o kadar kadındır. idareciler cinsiyetleri siyasi konuşmalarına alet ederek sınıflandıramazlar.

Belki de çocuğu iyi yetiştirememekten korkan kadındır. Kendi yaptığı hataları çocuğunun yapmasına engel olmak isterken onu sıkmaktan ve çocuğunu daha büyük hatalara sürüklemekten korkuyordur.

saygı duyulası kadındır. fakat duygusal yaşanmışlıklar sonucu bu beyanda bulunmuşsa muhtemelen aşkı bulduğu ilk fırsatta çocuk yapacak olandır.

Kadınlar ilk çağlardan beri "doğurganlık" özelliği ile erkeklerden ayırt edilirler. Hem biyolojik hem de toplumsal cinsiyet açısından. Bu doğurganlık özelliğinden dolayı mitolojide/Antik Yunan'da toprakla aralarında benzerlik kurulmuştur. Bu zamanla "doğa ana mucizesi" olmaktan çıkıp erkeklerin, üzerinde hüküm sürebileceği bir "varlık / mal / alan" biçimine dönüşmüştür. Çocuk sahibi olma(ma) meselesine bir bakış açısı da budur.

Çocuk sahibi olmak istemeyen kadın yarım kadın değildir. sadece kadındır.

insan ölümsüzlüğü arzular ve sonsuzluğa ulaşmak ister. eksikliğiyle yüzleştiğinde ise varlığını ancak benden bir parça kalsın düşüncesi ile geleceğe taşıyabileceğini fark eder ve bunun yollarını arar. bu sebeple kimileri çocuk yaparken kimileri roman yazar kimileri sanatla uğraşır kimileri şöhret olmaya çalışır. hepsi temelde ötekinin zihninde yer alarak varlığını bir biçimde sürdürmek maksadı taşır.
çocuk yapmak istemeyen kadın çocuk yapmak istemeyen kadındır. istemiyorsa yapmaz.