çocuk sahibi olmak

Olmamasına rağmen,
tanrının insanlığı mukafatlandiris biçimidir.

Ve çocuk sahibi olan için ise bugüne kadarki düşünce ve davranışlarının tamamen hükmünü kaybettiği ve kısmi olarak daha önce bu tecrübeyi tatmış, fakat verdiği öğütlerin öğüne kadar bir anlam ifade etmeyip, öğünden sonra ya ewet gerçekten öyleymiş çok haklısınız dedirten bir "güzellik"

1 kızım var ve çok seviyorum.

pek çok kişiye göre dünyanın en güzel hissidir. Ancak sorumsuz ebeveyn olursanız dünyanın en kötü hissine dönüşür. Keza size en yakın olan çocuğunuz sizden nefret eder, uzaklaşır, ipe sapa gelmez birine dönüşür ve ölene kadar son bulmayan bir sıkıntı ve stres içine girersiniz.

Beceremiyorsanız, yapmayın.

Canindan bir parcanin halinin uzerinde kendi halinde oynamasini izlemek dunyaya bedel. Ellerinizden oper iki oglum var. Iyi ki varlar. Cekilmezdi lan yoksa bu boktan dunya.

Saf ve karşılıksız sevginin ne olduğunu anlamak ve hayatını bile isteye senden bir parçaya adamaktir.

Büyük sorumluluk gerektirir.

evlilik fikri aklıma yatana kadar epey bir savaş vermiştim kendimle. ama bu çocuk yapma fikri, dünyalar savaşı yaratır bende. hele ki bu virüs mevzusundan sonra iyice köreldi konuyla alakalı pozitifliklerim. düzelir mi bilemiyorum

Dünyanın en güzel şeyi kanımca. Ama en büyük sorumluluğu da. Ve ömürlük, bitmek bilmeyen bir sorumluluk bu.

Kapitalist düzenin ilk şartı, olmazsa olmazıdır. Kolunuzu kanadınızı hayatınızın sonuna kadar kırabilecek tek şeydir bana göre.

gerçek anlamda; hayatını adamaktır.

düşününce insan hayatına ipotek gibi geliyor.hele ki benim gibi panik insanlar için tam manasıyla böyle.

tüm gün deli gibi iyi mi yedi mi içti mi hatta çocuk biraz durgunda mutsuz mu neyi var diye dertlenecek biri için sanırsam daha da zordur.

ola ki evlendik. çocuğum olmadı evlat edinemem misal. çünkü benim bir insana katlanma, sevme dürtüm tamamen hormonlarım odaklıdır. yani ben doğurursam hormonlarımın da katkısı ile tüm zorluğuna katlanırım diye düşünüyorum. ama evlatlık olarak çocuk sahibi sanırım olamam.

ola ki evlenmezsem de eğer, çocuk istersem sanırım kırkımdan önce sperm bankası yolu ile bunu gerçekleştiriceğimi düşünüyorum. tabi ki gönül ister ki aşkla yapılan mutlu bir evliliğin ürünü olsun o bebek ama o kısmet olmazsa sperm bankası olayına da karşı değillim. anne olmak istiyorum ve doğru insan karşıma çıkmamışsa kendimi belki bencilce ama o duygudan mahrum bırakmamak adına bunu yapabilirim.