çocuk büyütmek

Türk aileleri için oldukça zor bir işmiş gibi algılanan durum. Çocuğa bir birey gibi davranmadıkları için hem kendi hayatlarını çocuğa entegre ediyorlar hem de çocuğun kendini bir birey gibi hissetmemesine neden oluyorlar. Yakın çevre gözlemlerim hep bu yönde.

Zor iştir ve danışma hizmeti gerektirebilir. Aile danışmanlığı alanında uzmanlaşmak istediğim bir konudur. Bu konuyla alakalı çok sevdiğim bir yazar arkadaşımın çocuk büyütmek konusunda hazırladığı bir yazısı var. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum... Çocuk ve Çocukları Büyütürken Yapmış Olduğumuz Hatalar

bir arkadaşım çocuk büyütmenin sanat olduğunu. bir heykeltraş gibi fazlalıkları ana yapıyı (kalbi) incitmeden yontarak, eksikleri bir model bularak tamamlamasına aracı olmak. ve en son süsleyerek taçlandırmak.

Bu nedenle cennet annelerin ayakları altındadır.

çocuk yetiştirme uzmanlarına inanılmaz derecede uyuz olmaktayım, sanki her çocuk aynı kişiliğe sahipmiş gibi tek düze reçete çözümlerle çocukları formatlamaktan başka bir halt etmezler. tam da bunu söyleyen muhteşem bir kitabı görünce paylaşayım dedim.

Paranoyak Anne-Babalık

"Aşırı kaygılı, çocuğunun üzerine fazlaca düşen ve sınırları "belli" uzmanlarca çizilmiş projelere göre davranan anne-babalar, aslında farkında olmadan çocuklarının hayatını karartabiliyor."

Cesaret isteyen bir sanattır. Sonuçta çocuğa bir şeyi yanlış verdin mi o davranış birey kendini düzeltmeye karar verene kadar devam ediyor.

Herkesin kendi doğruları vardır. Toplumsal normlara uygun ahlaki değerleri aşılamak ile iş bitmiyor. Çocuğun her zaman çocuk kalacağını düşünen ebeveynler evlatlarının üstüne yük binmemesi için çaba harcarlar. Onun kendi fikirleri olabileceğini unutup kendi fikirlerini ve hayallerini çocuklarına empoze etmeye çalıştıkça ve bunun akabinde başarısız oldukça kuşak çatışması da baş gösterebilir. Kendine güveni olmayan, meyve soymayı dahi bilmeyen bireyler yetişir.

çok sıkıntılı mesele olduğundan hayatım boyunca hiç yeltenmeyeceğim eylem.

Bilenler bilir istanbul AVM cenneti bu cennetin 7.katlarında bir olan bir AVM de çalışıyorum bi kaç gündür etkinlikler falan. Az önce şöyle bir diyalog duydum.

Çocuk:sen bana oyuncak aldın mı bugün?
Baba :hayır kızım..
Çocuk : e sen ne biçim babasın?
Baba:. ..

Nasıl bir nesil yetişiyor hayretler içerisindeyim.