çizgilere basmadan yürümek

Bir dönem yaptığım, sonra da napıyom ulan ben deyip bıraktığım eylemdir

hepimizin belli bir dönem yaptığı eylem

kendimi hastalıklı hissetmeme sebep olan hede. + insanların enteresan bakışlarına maruz kalmak..

şu kısa ve sıradan hayata anlam katan şeylerden biridir.

Tek başıma yürüdüğümde can sıkıntısından dolayı yaptığım eylemdir.

Gayet eğlenceli bulduğum eylemdir. (bkz: Çizgiye basarsan ölürsün)

Çocukluğumdan beri vazgeçemediğim alışkanlığım...

Çocukken çok yapardım bunu.
Ya da aynı renkte olan kaldırım taşlarına basarak yürümeye çalışırdım.
Şimdilerde böyle bir davranış sergilemiyorum. Ama o zamanlara da dönmek isterdim..

Eğer aşırı derecedeyse obsesiflik belritisidir.

Psikolojide opsesif kompülsif bozukluğun belirtilerinden biriymiş.

her çocuğun yaptığı ve bu nedenle her çocuğun potansiyel bir obsesif kompulsif bozukluk hastası olduğunu gösteren eylemdir.

şimdi, bildiğim kadarıyla bilim insanları ve dahi olarak tanımladığımız diğer kimselerin hepsinde bu ve buna benzer takıntılar mevcutmuş. bence bunu hepimiz yapmışsak ki demek ki hepimizde o potansiyel var. dünyayı değiştirebiliriz!

akla çocukluğu getiren başlık. buna arabada giderken ağaçları, direkleri saymayı da ekleyebiliriz.

Aklıma bir teoman şarkısı sözü getirdi."Tanirsiniz benik gibileri boş sokaklarda çizgilere basmadan yürümeye çalışan insanlardan.."