bugünkü blog yazım
-
takip ettiğim blog yazarları - 4 yayında -
Hey,Dünyalı! -
Uzaktan sevdiniz mi siz hiç?
Gece gündüzü severse -
suicide squad -
yüreğe dokunma sanatı -
İnsan neden yazar ki? -
bestelenmiş şiirler -
Yazamayan biri olarak başlıktaki yazıları okuyorum çok başarılı olan arkadaşlar var keşke diyor bende yazabilseydim ve kıskanıyorum. -
Edebiyatı, öyküyü seven blog yazarı arkadaşların yorumlarını rica ediyorum.
Rengini Kaybederken Hayat -
kocaman binalar ve gecekondunun serzenişi :) koca binalar -
ilk kez bir konuk yazar paylaşıyorum. Ve bu benim için hiç olmadığı kadar değerli bir paylaşım. Teşekkürler.
Konuk yazar | şeyma
Yazı: Neye niyet?
"Oysa, bir başkasına göre yaşamak nasıl bir kaostur! Kime göre?" -
gece cxvi -
Atamızı Âşık Veysel ile andım. buyrun buradan ağlayalım atamıza!!! -
okuma günlüğü -28- -
-KARANLIK-
Hayat en iyi öğretmendir. Her saniye yeni şeyler çıkarır karşımıza. Biz ise kendimize düşen payı alır ve kenara çekiliriz. Bir odanın karanlığı ile başka bir odanın aydınlığından bahsetti bugün hayat bana.
Yaptığım tek şey koridorun sonundaki kapısı açık zifiri karanlık odaya girmekti. Öylesine karanlıktı ki, içeride ne olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu. Sadece tahmin edebileceğim öngörülerim vardı hepsi o kadar. Ben aydınlıktaydım. Karanlığa doğru yürüdükçe karanlık ben oldum. Artık başka aydınlıklardan bakan insanların göremediği simsiyah bir oda karanlığı içindeydim. Sonra döndüm sırtımı ve geldiğim aydınlığa baktım. Kimsenin beni görmediğinden emin olduğumdan, aydınlığın değerini daha iyi anladım.
Karanlığı ve aydınlığı birbirine bulaşmış insanlar hayal ettim ayak üstü. Kendi ayaklarımı bile göremiyordum oysa. O anda bu karanlık odanın bana öğretilerine kulak verdim.
Bana şöyle diyordu : Aydınlıkta iken karanlığa bakarsınız ama orada gördüğünüz sadece hiçbir şeydir. O yüzden aydınlığın kıymetini hiç bilmezsiniz. Fakat karanlıkta kaldığınız anda anahtar deliğinden süzülen bir ışık bile uzaktan umut ışığı gibi görünür sizlere. İşte insanlar birbirlerinin karanlıklarına öyle kör oldular.
Karanlık haklıydı. Simsiyahların ardındaki acılara hep kör olduk biz. Kendi aydınlığımızın büyük bir nimet olduğunu bile unuttuk.
Biz karanlıktan hep korktuk. Belki de en başından beri hiç kör olmadık, sadece olmayı seçtik.
O yüzden bugün, karanlıkta durup aydınlığa bakmanın, aydınlıkta durup karanlığa bakmaktan daha önemli olduğunu anladım. -
Bugün bir… (1) -
FETÖ’cü Donald Trump Seçim Analizim -
gece cxv -
aciz -
Masumiyet karinesi ve hukuktaki yeri
