bugün yazarları gülümseten şeyler

olmayan şeydir. Artık kısmetse yarına

Gulumseten degil ama boyle saskinliktan mi desem, kabul etmek istememekten mi desem. Neden oldugunu anlamadigimdan olusan sinir bozuklugu ve uzun uzun gulme.
Bugun boyle kocaman gulerken cekildigim bir fotografa bakiyordum. Neyi farkettim biliyor musunuz sevgili sozluk ailem? Cenemde birkac tane gamze var. Ama bildiginiz selulit gibi duruyor. Cenemdeki gamze selulit gibi duruyor. Selulit. (bkz: Çene selüliti)
Bundan sonra gulerken cenemi elimle kapatma karari aldim. Sevgiler.

ya harika ya ahahaah

mükemmel ötesi bir gün geçirdim. insanın arkadaşlarının olması onlarla delice eğlenmesi ne güzeel. kahkahalarımızla tüm komşuları ayaklandırsakta. iyiki varlar

(bkz: ayna)

şimdi bi'x bi' de y kişileri var tamam mı.
bunlar böyle 5 6 yaşlarındalar. x kız olsun, y erkek. ikisi de arkadaşlar. y'nin bunlardan birkaç yaş büyük abisi var.
x, y'nin abisini gördü ve aynen şöyle dedi: ''y'nin abisi de olaymış haa.''
allahıım. chucky.

nuh tufanı hakkında bir akademisyenden açıklamalar

sabahları kahvaltıdan kalanları pencere kenarına koyup mahalledeki kuşları doyuruyom.
bi tane güvercin iyice alıştı hatta, bikez hemen yanına gevrek bırakabildim bile. bu bana alışkın olanını gerdanından tanıyom. bugün sabah alarm ötmedi, bu gelmiş cama vuruyo, kahvaltısını istiyo.
sayesinde uyanıp servise yetiştim, tabii bunların mamalarını bıraktıktan sonra.
ailesini toplayıp geldi, ben giyindiydim o ara, çıkarken evden arkamdan gugukladı teşekkür maiyetinde.(bkz: swh)

arif v 216. muhteşemdi gülümsemekle kalmadım uzun zaman sonra ilk kez mutlu olduğumu hissettim

çok acayip olcak biliyom ama :
tam meraba gibi olmayan ama meraba anlamına gelen meraba denmeyen meraba.(bkz: swh)

Yemek yemeye gittigim kafede karsi masada oturan bir kiz cocugu devamli bana bakip siritiyordu. Gel diye isaret ettigimde ise utanip saklaniyordu. Yetismem gereken bir yer oldugu icin ayaga kalkip gitmek icin hazirlanmaya basladim. Kalktigimi gorunce o da akranlarinin cogunun yaptigi gibi ellerini kaldirip "beni al kucagina" hareketini yapti. Ben de aldim. Gogsume yatti. Uyuklamaya basladi. Ama benim gitmem gerekiyordu. Ama birakamiyordum da. Dedim madem uyuyacaksin, seni uyutup gideyim. Biraz gecikirim." sonra bi' baktim hanimefendi uyumuyor. Bayagi keyif yapiyor. Annesine vermeye calisiyorum, gomlegime yapisip geri geliyor. Artik besinci denemede verdim annesine, ciktim oradan.
Allahim ne guzel yaratiyorsun.

az önce anam börek aççak diye yufka almaya gittim. nescafe stokumda bitmişti zaten, onuda alayım dediydim.
neyse gittim pehlivanoğluna, aldım bunları, sırada bekliyom.
önümdeki kadıncağzın 3-4 yaşlarındaki veledi koştura koştura kapıya gitti, otomatik kapı tabii boyu kısa olduğu için açılmıyo, göbeğini kapıya çarpa çarpa çıkarın beni burdan diye bağrıyo sıpa :)
annesi, oğlum kapı kapalı görmüyon mu diyo, kapanmasaymış o zaman banane diyo :)
çuklata alıverdim hemen, gel bak dedim, geldi hemen.
yakaldım bunu, yidim yidim :)
kadıncağızda teşekkür ede ede bi hal oldu.

okulun bir günü. seçmeli fen hocamız diyorki:
"çocuklar haftaya atom modeli ödevi veriyorum. hem höm." tabii bizde gaydırı guppak bir atom modeli yapıyoruz. geldik efenim ödev kontrol zamanına. hoca konntrol etmedi, hoca gelmedi, bugün verilmeyecekti yok efenim neler neler...biz geldik böylece okulun son haftasına. hoca ikinci döneme kaldığını söyledi. lan haftalardır ben bunu getiriyorum, akraba olduk. kontrol et, bitsin bu çile. bitmedi.

geldik ikinci dönemin ilk gününe. benim elimde yine bohrcum var. hoca haftaya bakacağını söyledi. ya sabır çektim içimden. bekledik sonraki haftayı, bu sefer hoca yok. kaldık biz yine bohrcumla. bugün kontrol günüydü. bu sefer ders programı değiştiği için hoca değiştirilmiş. hoca bakamadan gitti bizden. neyseki yeni gelen hoca baktı, kurtuldum bu bohrcumdan. ama nasıl kurtuldum?

zil çaldı. düşünüyorum aklımdan "acaba buna hangi çin işkencesini uygulasam? diye. böyle düşüne düşüne sınıfa geldim. sonra:
"arkadaşlar, ben bundan kurtulacağım." dediğim an bir kıyamet koptu, anlatamam. bu nasıl bir hınç allah'ım? tane tane elektronlarını tepine tepine, eze eze yok ettiler. ben de teşekkür ediyorum:
"allah sizden razı olsun, ellerinize sağlık. ohh! içimin yağları eridi."

(bkz: oğlum)

Şu anda ben bu satırları yazarken evin koridorunda yerde bağdaş kurmuş haldeyim, o ise aynı koridoru dün gelen paketlerden çıkan straforlarin parçalarıyla dolduruyor. Küçük beyaz köpük parçaları havada uçuşuyor. Arada telefon ekranına üfleyerek üstüne yapışan köpükleri uzaklastiriyorum. Plastik takım sandığı ve oyuncak tamir setiyle tüm straforlari parçaladı, kağıt bantla yapıştırmaya çalışıyor şimdi de... Eşim de ben de engellemek veya kızmak için çok yorgunuz. Ben arada fotoğrafını veya vidyosunu çekip Instagram'da paylaşıyorum. Eşim içeri odadan bazen offff çekiyor bazen de gülüyor. Neyse temizlemesi vakit alacak olsa da biraz iyi vakit geçirdi canavarimsi...

Sonuç; evden atıldık, annesi bizi sepetledi, 2 market ve 1 park gezdik. Arabada uyudu da eve donebildik...

kedilerde manyak olabilir, puhahahahahaha

l'italiano

oscar and the wolf'a sadece 1 gün kalması kalp kalp

(bkz: oğlum)

Ma'aile oturma odasindayiz. Oğlum bir kanepede uzandı. Sütünü istedi, mavi yastığını ve atlı battaniyesini emretti ve sütünü içerken uyuya kaldı. Eşim ise diğer kanepede uyuyakalmisti. Bu derin sessizlik ve huzur ortamında bana düşen sesi kısıp altyazılı kanallardan film izlemek oldu. Taaa ki oğlum kanepeden yuvarlanarak yere düşene kadar... Ben gülme krizindeyken anne oğul düşmenin müsebbibi olarak halıyı ve kanepeyi belirlemiş ah ah yaparak cezalandirmis ve uykuya devam kararı almışlardı bile.

(bkz: acayip samimi ve dobra röportaj veren sivaslı kız)

(bkz: oğlum)

Sabah sabah odasına çağırıp yere uzanmamı ve masal anlatmamı istedi. Normalde süper masallar uydururum ama dün gece yarısına kadar çalışmış olmanın yorgunluğuyla aklıma hiç bir şey gelmedi.

ben de dün geceki çalışmayı anlatmaya başladım. ama masalsı bir şekilde... devamında;

-baba
-efendim oğlum
-ne jaman bitecek?
-ihale süreci mi? 40 gün filan var.
-hayıy maşal ne jaman bitecek?
-bitsin mi?
-şabuk bitşin...

haklı çocuk (bkz: swh)