blog sözlük itiraf

Şu saat oldu uyuyamıyorum. Çok fazla düşünür oldum. Ah karantina bit artık yoksa ben biteceğim.

Eski sevgilimin tinder açtığını görmek. Manyakça mutlu etti yalan yok. Demekki hayatinda biri yok, varsa bile ayrıldı. Ya da en kötüyü düşünelim sevgilisi varken bile aciyorsa tinder eksik bir seyler var dedirtti.

Hayat ne garip bir zamanlar kızdığın sinir olduğun bir şeye öyle bir gun geliyor ki mutlu oluyorsun.

Kisa ayriliklarimiz da tinder acip birbirimize like atip oradan kavga eder. Birbirimize ayri bile olsak tinderi kapattirirdik o süreçte. Şimdi hesabını görüp mutlu olmak.

Kaçıncı level caresizlik acaba bu dedirtti.

Sevgiye ve ilgiye o kadar açım ki... Hayatımı uzaktan izliyormuşum gibi hissediyorum. Tek hissettiğim şey de bu biliyor musun...

blog sözlük'te en sevdiğim başlıksın galiba.
-(sen sözlük ne demek öğrenememişsin, ağlama duvarı değil burası!)-
bir zamandan beri koştuğum yolların mahiyeti, bir zamandan beri yok-muş gibi geliyor. insanların bir şeylere tutunma çabası ile ilermesi ve üretme çabası eskisi kadar hoş gelmiyor. kendim için bir motivasyon bulamıyorum. "ölüm de var"ölüm'ün olmasına dair düşünceleri ile geçerken zaman içerisinden, ahire yaklaşmak ne kadar da garip değil mi?

farkında olmak ve bir olayın en ince ayrıntısına kadar düşünmek, yapılacak hareketlere karşı yapacağın hareketleri önceden planlamak, insanların -en yakınlarım dahil- gerçek kimliklerini gördüğüm zaman; hemen kaçıp gitmek istiyorum. n'için bir çabadır bu? mutlu bir gelecek, mutlu bir aile için mi? hoş gelmiyor. "ölüm de var" diyorum.

artık yalnızlık çepeçevre kuşatmış çevremi. zeki diyordu ya "herhangi bir kimseye sarılma isteği duyduğum vakit önüme koskoca bir imkansızlık çıkıyor." diye. yoktan imksansızlık çıkmaz, imkan görüngüde vardır. galiba bu düşünceleri dile getirmem de insanların benden soğumasına yol açtı/açıyor.

bunu gördüm ve bunu öğrendim. bunları gösterdim ve bunlardan acı aldım. hayat bu ya bizim de payımıza bu düştü.

İhtiyacım olmasa kitap okumazdım.

Annem akşam üzeri kendini her şeyden soyutlamayı bırak, bize bile yabancıymış gibi davranıyorsun dedi öyle değil diyemedim.
Kendime bile bu kadar uzakken size nasıl yakın olayım ki ben.

Ailemi çok sevdiğim halde geçmişe dönüp baktığımda etkili ve iyi ebeveynliğin tek bir hecesini dahi gerçekleştirmemiş olduklarını görüyorum. Büyük hayal kırıklıklıkları ve öfke yaşıyorum.

Kendimi fazla hissediyorum bu dünya için

Birisiyle telefonda saatlerce konuşup , derdimi anlatmak gülmek istiyorum. Ama bilin bakalım ne eksik ?

Geç kalmışlık hissi bazen peşimi bırakmıyor. 2-3 sene önce gittiğim birkaç etkinliğin afişini gördüm tesadüfen. O zamanlar geç kalmışlık hissini daha fazla hissederdim oysa daha yolun başında olduğumu bilmeden.

bu saatten sonra kendimi ancak kendime adarım..

Bazı şarkıları "canım sen hit degilsin bunu biliyorsun değil mi?" diyerek şefkatle kucaklamak istiyorum. Dinlenmek onların da hakkı.

(bkz: ama ben dinlemem)
(bkz: to shift on the channels)
(bkz: number one dance faved)

öfkeden ağlamaktan yoruldum ve gözlerimde de yaş kalmadı.

Bugün yine hiçbir şey olmadı.

sıradan biri gibi yaşayıp, sıradan olmadığını düşünenlerdenim. umarım gerçekten öyleyimdir. ya öyle değilsem? diye içim içimi kemiriyor. ya bunca zaman yanlış tanımlamışsam kendimi? eyvahlar olsun sus.

terk edildim.
planlı bir terk edilme idi. bekliyordum bunu evet. istemiyor da değildim açıkçası. yine de terk edildim.

Ne kadar mutlu olsam da bir tarafım hep yanlızlığa aşık..

hep aynı kabuslardan bıktığım için bir sene boyunca yatmadan önce rüya görmeyeceğim, rüya görmeyeceğim, rüyalarımı durduracağım telkiniyle yattım. en son rüyamda kendi kendimi uyarıp, bak bu bir rüya, istersen kendini çimdikle, acımayacak dedim ve bir daha da hiç rüya görmüyorum artık. şalteri nasıl kapattıysam, yok.

Bu öyle komplike bir denklem ki, kim ne biliyorsa -kimin ne olduğuna bakmadan- onu bir adım öne alıyorlar. Buna ben de dahilim.

(bkz: küyerel politika) » bu benim buluşum değil sosyoloji kitabında okumuştum.

(bkz: ülke tv) odak noktası programında türkülerin hikayelerinden bahsedip ardından folk enstrumanlarla bunları seslendiriyorlar.

(bkz: kaçmaz)