blog sözlük itiraf

uzun zamanda beri -karantina süreci- evdeyim. aslında üniversite okuma sebebim ile izmir'e gittim bir zorlama değil idi lakin verdiğim çeşitli yanlış kararlar hayatımın o dönem için mahvolmasına ve kendimden sürekli kaçmama sebebiyet verdi ve halen vermekte. lise bittiği vakitlerde edebiyat ile uğraşan şiiri kendime bir meşgale yapan erdim. sevdiğim bir kadın vardı. onunla çok olmak istedim ve bir yolda yürümek çok istedim. yollarda yürüdüğünü çok gördüm ama sadece arkasından bakmakla yetindim. izmir'de okuyor idi, izmir'e gitme sebebimin birçoğunu da kendisi oluşturuyordu. başardım ve gittim. her şey çok güzel gider iken yürünecek yolları bir hattat edası ve sabrı ile çizerken benden uzaklaşmaya başladı. uzaklaşma sürüyordu ve her şeye sorumlu olanın ben olduğunu zannediyorum. bu zan beni günden güne eritmeye sebebiyet veriyordu. uzun zamandan beri dostum olan ev arkadaşım bana yüz asmak gibi bir eylemde bulunuyordu. hiçbir şeyin sebebini bilmiyordum. hiçbir şey yapmamıştım ve sanki büyük bir suç işlemişim ve her şeyin bedelini ödüyor gibiydim. düşüncelerim beni hapis ediyordu, çok fazla şekilde alkol almama neden olan bu durumlar zaman içerisinde ideallerimden caymama sebep oldu. alkol bir devamlılığın sonucunda düşüncelerimden alıkoyamıyordu beni. diğer yol ise uyuşturucuydu. kullandım, kullandım ve yok oldum. kaçtığım her şey bana sahip olmaya başlıyordu. tripler sahici olarak beynimin kimyasını değiştirdi ve bunu şu an için de hissedebiliyorum. her şeyden tedirgin oluyorum çok ama çok korkuyorum. öldürülmekten ödüm patlıyor. koranavirüs ülkede cereyan etmeden önce bu durumları geçmek için ailemin yanına geldim. durumum çok daha kötü. sancılar içerisinde ve korkular eşliğinde günlerim geçiyor. yol sancılı ve ağır. tek başımayım ve o kadının o yolda yürüdüğünü dahi göremiyorum. çözüm nedir ve kimdir uzun zamandan beri bilmiyorum. kelimeler hiçbir şeye çözüm olamıyor. iyi bir insandım ve bunun ile gurur duyardım artık iyi dahi olmak istemiyorum belki de beni eriten şey buydu. işin en sonunda ise tekrardan uyuşturucuya koşmak istemiyorum. tedirginim çok korkuyorum.

Bazı şeylerin değişmesi için kendime fırsat tanımam gerektiğini düşünüyorum.

En sonunda bastı engeli kaderimiz bu demek ki ya kimse tarafından umursanmamak

uzun zaman sonra telefonla saatlerce konuşma sebebiyle şarj tükettim.

arkadaşlarıma ilişkiler konusunda çok güzel öğütler veririm. bu konuda hislerimin kuvvetli olduğuna inanıyorum, birini gözüm tutmadığında o kişi gerçek yüzünü eninde sonunda gösteriyor. ne yazık ki arkadaşlarım sözlerime kulak asmıyor ve hikayenin sonunda 'i told you' diyen ben oluyorum.

ne yazık ki, mum dibine ışık vermezmiş. arkadaşlarıma kıza kıza söylediğim şeyleri kendim uygulayamadım. Bu yüzden üzülen taraf oldum, bazen üzdüm de.

dolayısıyla, uzunca bir süre bu tür şeylerden uzak durmayı planlıyorum. zihnimi derslerime, okuma ve araştırmaya odaklayacağım. en sağlıklısı bu.

bazen boşvermenin çok zor olmadığını anladığım dönemdeyim.

içimdeki boşlukta süzülüyorum.

ya kalbim gerçekten kırık. ama her duygumla birlikte bonus olan öfkemden şu an bir şey yapamıyorum. ağlamak istiyorum öfkeden ağlayamıyorum.

hayatima dair acayip itiraflarda bulunmak istiyorum ama cesaret edemiyorum su anda. belki ilerleyen saatlerde neden olmasin

Ne zaman buraya gelsem, neden buraya geldiğimi bilmediğimi anladığım zamanı yaşıyorum.
Blog sözlük benim için böyle bir alandır. Bazen savrulup geliyorum. Yarım saat gezinip gidiyorum.
Birkaç hafta veya birkaç ay sonra kendimi aynı anı yaşarken buluyorum. Hayatın içinden sıradan bir hikaye olarak kayıtlara geçsin. Ben neden buradayım? Siz neden burada yazıyorsunuz?

ya ben felak suresini ezberleyemiyorum.

Çokkkk sıkıldım artık her şeyden.

Oh be dünya varmış.

eskiden hem çok duygusal olup hem de kendi duygularımdan kaçıyordum. kendi gölgemden saklanıyormuşum gibiydi ama şimdi onu bile yapamıyorum. ben kendimle ne yapacağım yaaa :(

şuan sadece sigara saatimi bekliyorum yani 3: 30' u

Artık itiraf etme vakti geldi. Türe bayılsam da (bkz: batman) serisi dahilindeki hiç bir filmden zerre zevk almadım, almıyorum.

Huh. Yeniden itiraf başladığındayım işte. Yine sızlanacağım.Hüzün hanım başladığı her noktaya böyle geri dönüyor işte. Geçen süre içinde neler oldu? Hımmm artık 26 yaşındayım 2020 beni de mahvetti. Anneannemi kaybettim. Ardından annem ve kardeşimin haftalık süreci en son annemin kolunun kırılması. Hamdolsun şimdi herşey iyi
2 yıldır işsizim ve daha ancak şimdi iş bulabildim. Ama ben "çalışmayı" değil "istediğim yerde çalışmayı" istiyormuşum meğersem. Neyse ki yine de deneyeceğim. Birde ufak bir aşk muhabbetim vardı. Onuda halletmeyi deneyeceğim bakalım. Bu konuda ufak bir tavsiye -aşk konusunda benim gibi 0 tecrübeye sahipsen kurban olayım arkadaşlarına danışma hele kendini firdevs yöreoğlu sanıyorsa asla.

Boşluk gibiyim. Varım ama yokum aslında.

eğer sevinç, varoluşun amacı ve çekirdeğiyse ve insana zevk veren şey her zaman kişinin en derin sırrı olarak korunuyorsa, şu anda birbirlerini çıplak görmüş sayılmaları gerektiğini düşündü.

bütünüyle ne başkası bana ait nede ben bir başkasına. ruhum sandığımdan daha özgürmüş meğer. değerini bilemediğim dakikalarımı bile geri istiyorum ama tutamıyorum zamanı. ne olur anla beni..