blog sözlük itiraf

annemi sevmiyom

gitgide daha çok hoşlanıyorum..umarım aşık olmamaktayımdır;çünkü aşk neydi? aşk bir yanılsamaydı.(bkz: aşk)

yüzünün her ayrıntısını ezberlemek istiyorum;gülerken ortaya çıkan belli belirsiz çizgilerini,kocaman siyah gözlerini..ruhuna dokunmak,incindiği yerlerden sarıp sarmalamak.konuşmalıyız,susmalı sonra daha çok susmalı..sessizliği paylaşabilecek miyiz bakalım?

tırnaklarım kırılınca moralim bozuluyor o yüzden demin tırnağı kırılan hüzünlü işaret parmağıma takma tırnak yapıştırdım akşam akşam..buna değer miydi? evveet.
(bkz: narsistliğin izdüşümsel entryleri)
edit:yazımsal yanlışlar

Tez okumama tecrübelerimden yola çıkarak söylüyorum ki kas gücü kullanmayı beyin gücü kullanmaktan daha çok seviyorum. Ya da sadece üşendim bilmiyorum.

Onu terk etmem için bir ihanetini görmem lazım diyordum.

Sabır enteresan bir şey. Mesela yaş ilerledikçe insanlara karşı daha sabırlı olmama rağmen eskiden uzunluğunu dert etmeden izleyebildiğim sinema filmlerinden her geçen gün uzaklaşıyorum.

kas gücümü kullanamazsam beyin gücümü kullanamam beyin gücümü kullanamayınca da kaslarım güçsüzleşir böyle bir kısır döngü ama hayatımı yoluna sokan bir kısır döngü çok sevdiğim bir kısır döngü.

umut silindi mi emin değilim,ama sevgiyi yaratamadığım kesin.

"beni bu boşunalıklar incitti."

canım çok sıkkın bu aralar.bugün arayabileceğim,konuşabileceğim kimsemin olmadığını fark ettim,yine..yine.çok yorgunum,ağlayamayacak kadar yorgun.annem olsa anlardı belki,belki..belki.

Yapılacak bir tomar iş var ama kitap okumalıyım/okuyacağım sözlük.

Kitapların farklı bir büyüsü var sözlük anlam veremediğim. Günde min 20-30 sayfa kitap okumazsam yersiz bir gerginlik oluyor üzerimde. İstemeden kalp kırıyorum.

Bu bir çeşit tutku mudur, bağımlılık mı hastalık mı inan ben de bilmiyorum.

Ama şu..

Bir gerçek..

kitapları insanlardan daha fazla seviyorum.

paranoyam biraz hafifledi sanırım,birkaç haftadır telefon kameram bantlı değil.'*''*''*'

Mary jane dinliyorum ve bundan utanıyorum

Yaşayamıyorum,en çok da bir sincap gibi.

Bursa metrosunu bilen bilir, Davutdededen gökdereye giderken sağlam bir dönüş vardır normal yolun üstünde yukarda. Birkaç gündür trenin orda hızdan dolayı yoldan çıkıp yuvarlanmasını düşünüyorum aşağı arabaların üstüne. Ben içindeyken. Lütfen bile dedim düşüncelerimde. Affet bu gece ölmek istedim.

Yarın sabahın köründe kalkacağım için erken uyumam lazım dedim. Bu saat oldu gram uykum yok. Böyle giderse yataktan sürünerek kalkacağım Kesin.

adamlar bana cd diye yanlışlıkla domatez satmışlar. yapacak bir şey yok. burası akçakale.

muallim çayı doldurmuş, "yâ nasib" demiş.

Bugün makale yazımlarına başlıyorum inş sözlük. Bu beni biraz olsun rahatlatır.

İki sene önce kitabımı yazarken kendimi çok huzurlu, dingin hissediyordum.

Buna gerçekten çok ihtiyacım var. Huzura...