blog sözlük itiraf

Oyle komik ki. Acinasi derecede komik. Anlamsiz.

Bu entrynin sozlukle hicbir alakasi yok. Neyle alakasi oldugunu da sanirim hicbir zaman itiraf edemem.

Sanırım bu şu demek oluyor, küfür, hakaret ve türevinde bir şey demediğin sürece kendin söyle kendin işin. Çünkü bu entrymden sonra bunu anlayabiliyorum ben. Bunu girdikten sonra yazılan entrylere ve açılan başlıklara göre yorumladım en basitinden.

Evet biliyorum, içinizden arif sen de git malzeme başlığına, hoşuna giden başlığa yaz. İster ağzıyla prezervatif taksın'lı başlıklara, ister başka bir şeye. Ama yeter ki ekşisözlük den olsun başlık. Aynı saçmalığı hem ekşisözlük de gör hem de gel burada gör.

Ne yapıyoruz burada biz yahu? Ben ne yapıyorum? Bana ne ya. Gidiyorum ben. Nefret ettirdiniz.

Bi de acıktım

Çook aksiyonlu acayip bir gün geçirdim, çook da güzel bir gündü. Ama fırtına geliyor hissedebiliyorum. Ve o şiddetli rüzgarlarda savrulmamam lazım. Korkuyom sözlük, bıktım insan ilişkilerinden (bkz: yani genelinden) (bkz: bazıları da çok aşkım çiçeyim)

Bloğumun ince ayarlarıyla oynadıkça yazılım mühendislerine daha bir saygı duyuyorum efendim.

Gizli reklam: :)
01110111 01110111 01110111 00101110 01100111 01101111 01101110 01110101 01101100 01100100 01100101 01101110 01100100 01101001 01101100 01100101 00101110 01100011 01101111 01101101 *

eşe dosta haber saldım. bana ciddi sevgililik düşünen edebiyatsever, sendromu kompleksi minimumda olan, İstanbul'da ikamet eden, ne tam içine kapanık ne tam dışına dönük, kendi halinde, sorumluluk sahibi, filmi başından sonuna sıkılmadan seyredebilen, 30undan küçük 20sinden büyük, ve bir dizi daha detay olsa da olan olmasa da olan varsa tanıdıkları, yönlendirmelerini, buluşma ayarlamayı filan söyledim, anlattım, konuştum.

işten güçten vakit buldukça buluştuğum, arada küçük sürprizler yapabildiğim, monotonluktan uzak çalkantıdan uzak bir ilişki yaşama kafasına girdim sanırım.

hadi hayırlısı ya. sizin de aklınızda bulunsun.

itiraf kısmı? derseniz. bundan daha iyi itiraf mı olur, benim için? olur olmaz bilemedim. neyse.

---

ne ciddi ciddi yazmışım ya. fakat çağrımı duyan dostum hemen bağlantılara başlamış. adam gibi adam.

Kafamın içinde birbirini lüzumsuz lüzumsuz eleştiren insanların çen çen konuşmalarının yankıları var.ve beni eleştirmektende geri durmuyorlar. Bir salın beni yaaa.

bu haftaki ödevinizi veriyorum arkadaşlar: "atalar kültü" neymiş bir araştırın bakalım :)

iki günlük internet yalıtılmışlığım yemin ediyorum en az 50 yıllık bir yolculuğa çıkardı beni. Sanki..
sanki gündelik olaylara bir-iki nesil sonrasının gözünden bakabiliyormuş gibi hissediyorum kendimi.

Bir de "karşılaştırmalı siyasal sistemler" diye bir ders almıştım sosyolojiden. inanılmaz faydası oldu diyebilirim. Böyle şey; hani matematiksel hesaplamalarla "kaos teorileri" öne sürülür ya. işte öyle bir şey.

Ama gerçekten...

"Atalar kültü" ne imiş bir araştırın bakalım :)

Nefes aldığım her dakika içimdeki sinir,kin,nefret,düşmanlık büyüyor.
Ölüm o kadar yakın ki kendimi yada başka birini öldürmem an meselesiymiş gibi geliyor.

Acılarla kederimi, sinirimi öfkemi
Üzülürsün diye
Senden gizledim.
(bkz: haberin olsun yani)(bkz: şakası kaçtı)(bkz: biraz ciddiyet)(bkz: yener çevik)(bkz: senden gizledim)(bkz: depresyon sirke tadında)

Kırgınlıklarım nasıl iyileşecek,vazgeçişlerim ne zaman son bulacak diye düşünüp durmaktan yoruldum. Güçlü hissedemiyorum kendimi artık. Sanırım acınası bi hal almaya başlıyorum çünkü kendime acımaya başladım çoktan.

İnşallah aldığımız biletlere bir ufak para vurur. O zaman bol kitap bol gezmek bizi bulsun.

Twitter kullanmıyorum yıllardır. Ama ne zaman girip hesabıma baksam hep aynı trend: Bedelli askerlik. Aramızda yapmaya en çok ihtiyacı olan bendim zamanında. Ama ben bile gidip yaptım. Yaptım yani rahat bir şekilde çok şükür. Hala her haklıma geldiğinde şükrederim rahat yaptığım için. Ama benim korkum zorlanacak olmamdı. Öyle işe girip de yarım kalacak korkusu ya da evlenip de geride bırakacak korkusu yoktu. Şu ankilerin çoğunun da sebeplerinin onlar olduğunu zannetmiyorum. Birbirimizi kandırmayalım yani. Basitçe "yapmak istemiyorum, ben de korkuyorum, ben de her türlü hemcinsimle(!) muhatap olmak istemiyoum" diyebilsin insanlar. Bunu diyemeyip de başka sebepler aramasınlar. Zira benim arkadaşlarım vardı mezuniyet belgesini koştur koştur alıp askere gitmeye çalışmıştılar aradan çıksın diye. Ya da afedersiniz de 21-22 yaşınızda mezun olup da evlenip de çoluk çocuğa mı karışıyorsunuz da geride kalıyorlar? 29-30 dayanıp bunu bahane göstermek nedir?

O yüzden her zaman dürüstlükten yanayım ben. Evet ben de profesyonel orduyu destekliyorum, temel eğitim dışında anlamsız görüyorum uzatmayı askerlik süresini ama bunu ifade ediyorum. Öyle bazı gecikmiş sebepleri göstermiyorum. Parası olan gidiyor bir de o da var. Millet twitter da resmen "devletin paraya ihtiyacı var, geçiktirme iyice, getir şu bedelliyi tayyip" diye ağlıyor. Komediye bakar mısınız yahu?

Neyse, çok şükür yaptım geldim ben 2 sene önce. Birçok sebepten çürük raporu da alabilirdim oysaki. Şey derdiler hep işte iş verenler askerlik durumuna bakıyor çürükse falan kabul etmiyorlar işe. ahahaha yaa ahahaha allah sizi ne yapsın. İş veren sana ne kadar az para versem de eşşek gibi çalıştırsam diye bakıyor. Ya da background'*' olayına bakıyor.

Bak yine güldürdü beni divıdır.

Gerçi son günlerde banu berberoğlu'nu takip ediyorum. Samimi ve sempatik geliyor, az biraz da komik ama olsun.

einstein kesinlikle haklıymış. aynı şeyleri deneyerek farklı sonuçlara ulaşmaya çalışmak aptallıktan başka bir şey değilmiş. madem insanlar değişmiyor, o zaman ben değişirim.

sürekli başa dönmekten yoruldum artık. pes mi etsem yoksa?

Şöyle bir bakıyorum da kalbimin yara almamış tek bir yanı bile kalmamış. Kime seviyorum desem başka bir darbe almışım. Savaşçılar yara izleriyle övünür derler, ben utanıyorum zaten savaşçı falan da değilim.
Yaşadığım bu berbat hayattan gayet memnun olduğuma dair o kadar çok omuz silktim ve yalan söyledim ki çoğu zaman kendimi bile inandırmışım.
Halbuki takıntılı bir tipim, isteyen saplantılı veya kafayı yemiş de diyebilir. Çevremdekileri tehlikenin ihtimalinden bile sakınıp kendime nasıl bu kadar hoyrat olabiliyorum anlamıyorum.
Aslında bende tam duvara not yazıp dibinde intihar edecek tip var ama yapmam, yani muhtemelen.

Canım makarna çekiyor şu an. Ama uyumam lazım bir an önce. Ay karar veremedim bir türlü. '*'

Bugün öğle namazı için, ki normalde 5 vakit kılabilen biri değilim ne yazık ki, babama takıldım ve camide kıldım. Allah seni inandırsın sözlük, camide kendimi o kadar genç hissettim ki anlatamam. Ama böyle ruhani anlamda değil, bildiğin biyolojik gençlik. Çünkü camide en genç olanlardan biriydim galiba. Doluydu da cami. Çok merak ediyorum benim jenerasyonumun yaşlılığı nasıl olacak acaba... Biz de öyle camileri doldurabilir miyiz? Yoksa şimdiki gibi camiye sıra gelmez mi? Gerçi benim jenerasyonumun çoğu ateist. Bilemedim. Hayırlısı artık.

Biraz önce bir şey farkettim. Son zamanlarda Kibar olmam gereken zamanlarda içimdeki başka bir şey kontrolü eline alıyor sanki. İçimden o şeye kibar ol diye sesleniyorum. Bu seslenmeyi yankı halinde kafamda duyuyorum. Tıpkı kibar olmaya çalışan o şeyin kibarlıktan kırılan cümlelerini duymam gibi.

Üzüntüde bencildim sevincimi böldüm.