blog sözlük itiraf

seri entry girdiğimde entry başına en az bir olmak üzere usul usul beğeni alıyorum. sanki bunu yapan tek bir kişiymiş gibi düşünüyorum ve gözümde aynen şöyle canlanıyor, birisi bilgisayarın başında entry girmemi bekliyor ve entry girdiğim zaman okuyup tatlış tatlış beğeniyor. çok güzel değil mi ya hahhahah. '*''*'
neyse. bunu yazmak için gelmemiştim.
entrylerimi beğenen herkese çokça teşekkür ediyorum. eğer kendilerinin kim olduğunu öğrenme şerefine beni layık görürlerse birebir teşekkür etmek isterim.
eğer gerçekten her entrymi beğenen biri varsa, ona çok çok çokça teşekkür ediyorum. hatta ona birebir teşekkür etmek istiyorum. hattaaaa onunla lahmacunumu bile paylaşırım. '*'
'*''*'

seviyorum sizi, haydi güzel geceler.

Sanmak, sarmak ve usanmak.
Olacak sanıp, sarıldığının senden usanması sınavı.
Geçecek sanıp, sınandığınla olan savaşı,
Savaşmaktan usanmak.

Usanmak iyi mi, kötü mü usanmak? Karar veremiyorum. Sarılmak iyi bir şey ama, sarılmayı özledim.

Ustteki entry soyle bi on gun once falan yasadigim bir olayi aklima getirdi. Grup calismalarini çok severim. Adi ustunde grup cunku. Birbirini anlayan Birkac kisi birlikte olunca cok guzel seyler olur. Okulda bir grup projemiz vardi, haftalar oncesinden gruplarimiz ve proje amacimiz belliydi. İki hafta once falan grup calismasi namina hicbir sey bilmeyen grup arkadaslarimin olduğunu gordum. Onlara ayni seyi elli bininci kez anlattigimi farkedince kendi kendime "canim angrybird neden kendini yoruyorsun. elli bin birinci kezde anlayacaklar mi ne demek istedigini?" diye sordum ve "ayol angry haklisin ne ugrasicam" diyerek de cevabimi kendimden aldim. Sonra gayet hanımefendi bir sekilde gruptan ayrildim. Hic de pisman degilim, kafam rahat. İyi ki ayrildim ooooh.
Aslinda buraya bunu itiraf etmeye gelmemistim, gunluk hayatta yaptigim gibi bir konu icin konusmaya baslarken baaaaambaska bir konudan bahsetmeye baslamisim. Affedersiniz.

Annem ameliyat oldu dun ve bugun hastanede yattigi ucuncu gun. Her aksam, ziyaret saatinde gidip ziyaret ediyoruz onu. Boylu poslu kadin orada oylece agrilar icerisinde yatiyor. herkes aglamakli oluyor, kardesim falan. Herkes kendini birakmis bir sekilde anneme bakiyor. Yahu kadinin zaten sıkıntısı var oyle aciyarak bakilir mi diyorum icimden ve surekli bir seyler anlatip espri yapıyorum guluyorum. Cunku oyle yapmazsam ben de digerleri gibi bakacağım ona, hatta belki de aglayacagim. Yok, belkisi fazla. Kesin aglayacagim. Onu oyle görmek beni cok cok cok uzuyor. O, o halde yatiyorken benim neşeli hallerimi yadirgiyor haliyle ziyarete gelenler. Bir tek annem yadirgamiyor. Çünkü beni o kadar iyi taniyor ki, biliyor. Biliyor eger susarsam goz yaslarimin konusacagini. Ben de onu taniyorum elbet. Bunu da atlatacagini biliyorum. Neleri atlatmadi ki benim annem, bir ameliyati mi atlatamayacak? Hatta eve donunce bana hazirlayacagi ilk kahvaltida patatesli omlet yapacagini bile biliyorum. Çünkü hastaneden son donusunde de oyle yapmisti. Her zaman oyle yapar. Canim benim.

şansın ne zaman yüzümüze güleceğini hangimiz biliyoruz? ben bilmiyorum mesela.

derdimi kimseye anlatamıyorum. Etrafımdaki insanlara güvenemiyorum. Onca insanın içinde yalnız kalmak istiyorum. En yakınımda sandığım insanların laf taşıdıklarını, gevşeklik yaptıklarını görünce insanlardan soğuyorum.
(bkz: sonumuz hayır olsun)

Deli gibi sana destek olmak istiyorum. o her şeyi dalgaya alan mizacının altındaki dertleri öğrendim ve burdayım demek istiyorum.
Ama nasıl yapılır bilmiyorum.
iki ay sonra gelen edit: iyi olmayın, iyileri.

Dizlerim, kollarim mosmor. Her dokunusumda, her adimimda canim yaniyor.
Ama kalp kirikliklarimdan olusan aci kadar yakmiyor hicbiri canimi. Her nefesim cigerime batiyor.
Bu satirlari yazmak bile beni kahrediyor.

Suriye'deki zehirli gaz saldırısından etkilenip nefes almaya çalışan insanların videolarını izliyorum. Öyle "nasıl kıydınız o masum çocuklara" gibi cümleler kurmak sanki onlara edilmiş hakaretmiş gibi geliyor. Çünkü durumun yarattığı üzüntüyü hiçbir cümle tarif edemez. Daha kötüsü de şu ki utanıyorum insan olmaktan. Biz ki sudan çıkartılmış balığın can çekişmesine bile üzülürken... neyse sözlük. Boş ver.

yazdıklarımı kötüleyen insan senden nefret ediyorum.

ekleme: 4 beğeni 2 favori 4 kötüleme var mı arttıran? :)

Annem yarın sabahtan ameliyat olcak sözlüğüm.
Dualarınızdan sonra İzmir yönüne üfürüverin iyi dileklerinizi..

Yarın inşallah sınavlarım güzel geçerse kendime tavuk ısmarlayacağım, yok geçmezse yine ısmarlayacağım. Çünkü annem canın ne çekerse ye mutlaka dedi, onu kıramam.

sözlüğü özlemişim. '*'

Mutluyum. Çünkü uzun yıllardan sonra ilk defa babamın parasını hak ederek yiyeceğim :) maaşımı yatırmış, değişik bir duygu:) imansız gitmediğim günlerin parasını kesmiş hani oğlundum ben senin vicdansız :)

burada bulacağımı düşündüğüm atmosferi bulamadım

şu an tek çevrimiçi üye benim.

Saçımı maviye boyatmak istiyorum sözlük.
Boyat: beğen butonu.
Boyatma: kötüleme butonu.
Fav: sen her halinle yakışıklısın amin bey.

Yarın finallerim başlıyor ama ben çalışmak istemiyorum. Büte de kalmak istemiyorum. Tüm enerjimi proje teslimine harcadım. enerjim, hevesim yok.
Bıktım.
Bit artık

üniversite hayatım boyunca ilk defa minimum çabayla; bütsüz bir dönem atlatmış olmanın mutluluğu ve dahi rahatlığı içerisindeyim.

işlerin yoğunluğundan sözlüğe 3 gündür uğrayamayıp entry girememenin verdiği sıkıntı ve merak bünyede farklı duygular yaratmıştır. Bu kadar ayrı kalmayalım sözlük.