blog sözlük itiraf

Bugün kurumun psikologu ile yan yana oturduk servisde. Yine aynı şey oldu. Anlattıkça anlattığıma içten içe pişman oluyorum. anlattığım için pişmanlık duymayacağım zamanlar gelecek mi merak ediyorum. Hayır adam psikolog. Ayaküstü ruhsal çözümlememi yapmış bile olabilir. -_-

keşke mor kasımpatını almasaydım..birini sevme ihtiyacı pencere kenarına konulan çiçeklerle mi ölçülür oldu?
(hata yapmamalıyım,hatalardan değil de kendimi affetme sürecinden korkuyorum,çok.)

dünyanın en tatsız sosyal ortamlarından herhalde burası. insan epey direniyor manalı bi ışıltı yakalamak için ama yok maalesef. galiba internette bu devir sona erdi de ondan. gene de en azından birkaç başlık altı dolu olsaydı... her neyse.

Meslek hayatına atılmaktan çok korkuyorum. Sürekli ögrenci olayım, asistan kalayım istiyorum çünkü yetişebilecek miyim o işlere, o hastalara bilmiyorum. Bu his bazen geliyor ve ben her şeyi bozacağımdan korkuyorum. Özellikle de şimdi, komiteye yakın zamanlarda geliyor bu his.
Neyse.
Kaçıncı bardak olduğunu kaçırdığım kahvemi alayım da notlara bakayım, hocanın hiç sormayacağı notlara.

birkaç hafta sonra ilk defa komiteye gireceğim.
çalışıyor muyum..bu ayın çalışkanı olmuşum sözlükte o sayılır mı?

dün modemi kapattım ve ders çalıştım.
bunu sadece gerçek inekler ve tıpçılar yapar '*'

Çok güzel;eski,madeni bir paradan fırlayan kral yüzü gibi,karakteristik,derin..
Neyse.

gitgide daha çok hoşlanıyorum..umarım aşık olmamaktayımdır;çünkü aşk neydi? aşk bir yanılsamaydı.(bkz: aşk)

yüzünün her ayrıntısını ezberlemek istiyorum;gülerken ortaya çıkan belli belirsiz çizgilerini,kocaman siyah gözlerini..ruhuna dokunmak,incindiği yerlerden sarıp sarmalamak.konuşmalıyız,susmalı sonra daha çok susmalı..sessizliği paylaşabilecek miyiz bakalım?

Temamı bir türlü istediğim şekle getiremedim... https://www.atakanaydin.com/

O'ndan sonra her cümlenin sonuna noktalar bırakmaya başladım. Oysaki O, benim en büyük noktamdı.

Tez okumama tecrübelerimden yola çıkarak söylüyorum ki kas gücü kullanmayı beyin gücü kullanmaktan daha çok seviyorum. Ya da sadece üşendim bilmiyorum.

tırnaklarım kırılınca moralim bozuluyor o yüzden demin tırnağı kırılan hüzünlü işaret parmağıma takma tırnak yapıştırdım akşam akşam..buna değer miydi? evveet.
(bkz: narsistliğin izdüşümsel entryleri)
edit:yazımsal yanlışlar

Çok yazanları badilerden çıkartıyorum. '*'
Çünkü takip edemiyorum, yetişemiyorum ve bu canımı sıkıyor. '*'

aslında yazılacak çok şey var da neyse atalım yine içimize

kas gücümü kullanamazsam beyin gücümü kullanamam beyin gücümü kullanamayınca da kaslarım güçsüzleşir böyle bir kısır döngü ama hayatımı yoluna sokan bir kısır döngü çok sevdiğim bir kısır döngü.

Sabır enteresan bir şey. Mesela yaş ilerledikçe insanlara karşı daha sabırlı olmama rağmen eskiden uzunluğunu dert etmeden izleyebildiğim sinema filmlerinden her geçen gün uzaklaşıyorum.

Onu terk etmem için bir ihanetini görmem lazım diyordum.

Oglumla oyun oynarken bazi karşılaştırmalar yapmaya basladigimizi farkettim. Uzun-kisa, acik-kapali, sagda-solda gibi... Sonra oyunu bu yonde uzatabildigim kadar uzattim. Sonlara dogru sisman-zayif kavramlarina gelmistik.

-kimler sismandir oglum?
-gobeee olanlay
-o zaman annen sisman mi?
-hayiy o kaydesimi tasiyoy (anne mutluluktan ucacak tabi (bkz: swh))
-benim gobegim var mi peki
-(hamile bir eşle surekli tikinma durumlari sonucu gelisen gobegime bakarak) heykejin gobeee oluy baba. Ujulme şenn. (bkz: teselli de ediyor)(bkz: kiyamam)

umut silindi mi emin değilim,ama sevgiyi yaratamadığım kesin.